Barlas'ın Anlatımından Devam
Telefonun alarmı çalar çalmaz gözlerimi açmıştım. Azra göğsümde uyurken dikkat ederek telefona uzanıp alarmı kapattım. Ne kadar uyandır beni dese de bu saatte onu uyandırmayacaktım.
Başını tutup yavaşça onu yastığa bıraktığımda yokluğumu hisseder gibi kıpırdandı. "Barlas?"
Sessizce mırıldandım. "Uyu güzelim."
Gözlerini açtı. "Gidiyor musun?" doğrulduğunda başımı salladım.
"Gidiyorum. Hadi sen uyumana devam et."
"Kendine dikkat et, tamam mı?" kollarını boynuma doladığında sıkıca sarıldım. Sırtını sıvazlarken mırıldandı. "Çok özlettirme kendini."
"Gören de bir kaç ay görüşmeyeceğiz sanar albay kızı. Sadece bir güncük."
Yavaşça uzaklaştı. "Olsun, özlerim ben seni."
Elimi saçlarına götürüp yüzünden uzaklaştırıp kulağının arkasına yerleştirdim bir tutamı. "
