Chapter 44
Dmitri Nikolai
"BEATRICE!"
Muling sigaw ng puso ko, habang pilit akong sumusunod sa sasakyan nila. "Beatrice, please!" I begged. Pero kahit anong pagmamakaawa ko, hindi niya ako pinakinggan.
Nakita ko pa sa side mirror kung paano niya ibinaling ang ulo niya palayo, kasabay ng pagsara ng pinto ng sasakyan. At para bang doon na rin nagsara ang daan pabalik sa kanya... at sa pagmamahal niya.
Napaatras ako ng ilang hakbang, habang ramdam ko ang pagkaputol ng hininga ko.Tumaas at bumaba ang mga balikat ko sa bawat mabigat na paghinga, habang ang mga luha ko, hindi ko na napigilang bumagsak.
Dammit! Napamura ako sa bigat ng sakit na bumabalot sa dibdib ko.
"Anong ginawa ko..." pabulong kong tanong sa sarili ko, habang pinagmamasdan ang papalayong sasakyan nila.
Bakit?Bakit ko
