Chapter 78
Beatrice Celestine
HABANG nasa biyahe kami pareho kaming tahimik sa loob ng sasakyan.
Ang tanging marinig lang ang mahinang tunog ng hangin mula sa aircon. Walang nagsasalita. As in, pure silence. Pero hindi 'yung awkward kind—mas parang...may tension.
Nakatingin lang ako sa bintana habang minamasdan ang mga building na mabilis na binabaybay ng sasakyan. Wala akong balak magsimula ng usapan. Hindi ko siya feel kausap.
Hanggang sa dahan–dahang pumatong ang kamay niya sa ibabaw ng kamay ko na nakapatong sa gitna ng seat. Hinayaan ko lang.
I could've pulled away. I should've. Pero hindi ko ginawa.
Ewan ko ba.
There was something about his touch. Something steady. Calm and comfortable.
At inis na inis ako sa sarili ko dahil hindi ko magawang alisin. Beatrice, come on. Don't
