Chapter 56
Dmitri Nikolai
NAGULAT pa ako nang sa pagtihaya ko'y dumausdos ako pababa sa sofa. Tumama ang likod ko sa carpet at agad kong naramdaman ang lamig sa balat ko. Napamulat ako, pero agad ding napangiwi sa tindi ng sakit ng ulo ko—parang binibiyak. At 'yung liwanag mula sa bukas na bintana, tangina, halos magpabulag sa mga mata ko, nakakasilaw. Napapikit akong muli, pinalipas ko ang ilang segundo bago nagmulat muli.
Pagkuwa'y itinaas ko ang relo sa braso ko. I smiled drily. Wala akong suot pang–itaas, nakapantalon na lang ako. Tiningnan ko ang oras—ten in the morning.
Shit. I'm home.
Tumayo agad ako at napaupo sa sofa. Napasapo ako sa ulo ko habang pilit binabalikan kung paano ako nakauwi. Kung paano ko, nahubad ang custome na pinasuot sa akin ni Gina at kung paano ako nakauwi
