Chapter 98
Beatrice Celestine
PAGKATAPOS kong makipag–kulitan sa triplets, unti-unti akong natahimik. Habang pinapanood ko silang nagtatawanan pa sa labas, naramdaman ko na naman ang kirot sa dibdib na kanina ko pa pinipilit ilihim.
Tahimik akong umakyat.
Sa bawat hakbang ko sa hagdan, mas lalo akong kinakabahan. Parang may dumadagan sa dibdib ko. At pagdating ko sa tapat ng pinto ng kwarto niy, parang may pumiga sa dibdib ko nang mahigpit.
Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kwarto ni DN. Agad akong sinalubong ng amoy na pamilyar — hindi ko maipaliwanag kung anong eksaktong amoy, pero alam kong sa kanya 'yon. Parang pinaghalong lumang pabango, kahoy, at memorya.
Hindi ko mapigilang mapahakbang papasok. Umikot ang paningin ko sa loob ng kwarto — parang naroroon pa rin siya.
Paran
