Chapter 40
Beatrice Celestine
9:00 a.m. ang usapan sa korte.
Nakaharap ako sa salamin pinagmamasdan ang repleksyon ko—nakasuot ako ng itim na bestida. Simple lang, walang kahit anong arte. I chose black not just because it's elegant, but because it says what I couldn't. It symbolizes the death of something I once held on to... the end of a love that never really lived.
Tahimik ang buong paligid, sumasabay sa sakit na nasa aking dibdib. Nagsabi si Manang Sita na sasamahan niya ako pero tumanggi na ako. Ayaw ko nang may madamay pa sa bigat ng dinadala ko. This is finally. This is mine to face alone.
Humugot ako ng malalim na hininga bago lumabas ng kwarto ko. Dahan–dahan akong lumakad palabas, mabigat ang bawat hakbang ko.
Pagdating ko sa hallway, tumigil ako sa tapat ng hagdan. Sandal
