Chapter 41
Beatrice Celestine
PAGKALABAS ko ng hearing room, halos hindi ako makahinga. Parang may bumara sa lalamunan ko. Mabilis ang t***k ng puso ko, mabigat ang dibdib, parang sasabog. Ramdam ko ang kamay ni Manang Sita sa braso ko, pero marahan ko siyang kinalas.
"Trice?" tanong niya, may pag–aalala.
Umiling lang ako. Ayokong may makakita. Hindi ko na kaya. I need to breathe. My head spinning. I need to be alone.
Lumayo ako ng ilang hakbang, hanggang sa isang sulok malapit sa hagdanan. At doon ako napahawak sa tiyan ko. Nagsimula akong pawisan ng malamig. Nanlambot ang tuhod ko. Sumama ang pakiramdam ko. Para akong isusuka ng mundo.
"Please," mahinang bulong ko sa hangin. "Please, not now..."
Napapikit ako. I needed to stop the noise. The chaos. Pero sa halip na katahimikan, ma
