''Melike...''
Burunları birbirine değiyordu. Melike'nin içindeki duyguları dilinin ucuna kadar gelmişti.
''Harun. ben...''
Melike'nin sözünü, dükkanın kapısından gelen tıkırtılar kesti. Panikle geri çekilip boğazını temizledi.
''Çocuklar bu kapı neden kapalı?''
''Mustafa amca! Hoş geldin.''
''Hoş buldum çocuğum. Nasılsınız? Her şey yolunda mı? Bir yaramazlık yok inşallah?''
''Her şey yolunda. Torunun nasıl oldu?''
''İyi, alçı takıldı işte. Ağrısı var biraz. Delikanlı işi öğrendi mi Melike? Bir yanlışı olmadı, değil mi kızım?''
''Yok, hayır. Harun çok çalışkan biri.''
''İyi bari. Gelmişken yevmiyeni vereyim oğlum. Yol yorgunuyum. Bugün dinleneceğim. Yarın sabah dükkanı birlikte açarız yine kızım. Sana da teşekkür ederim delikanlı. Allah yolunu bundan sonra da açık etsin.''
Melik
