Melike, Haru'nun Figen'le olan konuşmalarından sonra bir garip olmuştu. Tadı kaçmış ve huzursuz olmuştu. Arkadaşlarının yanına dönünce bir köşeye oturmuş ve sessizce durmuştu akşamın geri kalanında. Onun bu hâli Harun'un dikkatini çekmişti tabii. Arada Melike'yle ilgilenmeye çalışmış ama Melike'nin sert kabuğuyla karşılaşmıştı. O gece Melike'yi uyku da tutmadı. Sabaha kadar sağa sola dönüp durdu.
Sabah olunca kitapçıya gitti. Kepenkleri kaldıracakken arkasından telaşla gelen Harun'la durdu.
"Melike! Dur Allah aşkına!"
"Hayırdır?"
"Bir yerini inciteceksin. Bana bırak ben kaldırırım."
"Camdan yapıldım sanki. Ben hallederim."
"Bana bırakır mısın lütfen. Rica etsem bu poşeti tutar mısın?"
İçeri geçtiklerinde, Harun Melike'ye verdiği poşeti masaya koydu ve açtı.
"Sana mürdüm eriği topla
