Kurtuluş
Ekrem Karahanlı’nın ofisinde oturmuş yine saçmalamalarını dinliyordum. Bu adama daha ne kadar katlanabileceğimi bilmiyordum.
Kapıyı açıp içeri giren koruma beni düşüncelerimden sıyırdı. Önünü ilikleyip Ekrem’e doğru konuştu:
“Abi bi haber aldık…”
Ekrem sigarasını sinirle üfledi:
“Lafı geveleme de söyle ne oldu?”
Adam bana bakıp yutkundu ve tekrar Ekrem’e döndü:
“Harun Bey bir kızı kaçırmış.”
Ekrem çektiği nefesi üflemeyi unuttu. Şokla ağzı açılmışken birden öksürmeye başladı. Viskisinden bir yudum içip kendine geldi.
“Oğlum beni delirtme! Ne kızı, eski karısı mı yoksa? Düzgünce anlat şunu!”
Adam bir adım daha yaklaştı:
“Yok abi eski karısı değil. Daha küçük, genç bir kızmış. Kim olduğunu da bilmiyoruz.”
Ekrem ayağa kalktı:
“Ulan eşşek herif delirdi yine! Ne haltlar yi
