THE SECRET คุณหมอมาเฟีย

จุดเริ่มต้น 1 "นี่มันไม่เยอะไปหน่อยเหรอ" หญิงสาวหน้าตาสะสวยจ้องยอดเงินบนโต๊ะด้านหน้าด้วยสีหน้าตื่นตกใจ "ใช่... ถ้าเธอทำสำเร็จทั้งหมดนี้จะเป็นของเธอ" "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง" "ง่ายมาก สาวน้อย" ชายหนุ่มดันของบางสิ่งมาข้างหน้าเธอ...มันคือผงยาอะไรสักอย่างที่เธอไม่รู้จักแต่ก็เดาได้ว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องดี "นี่มัน..." "อย่าได้สงสัย รู้แค่ว่ามันคืองานของเธอ เอาไปใส่ในน้ำให้เป้าหมายของเธอดื่มให้ได้ ฉันให้เวลาหนึ่งเดือนกับงานนี้" "หนึ่งเดือนเลยเหรอ ทำไมให้เวลานานจัง?" "ก็เพราะว่ามันไม่ง่ายนะซิสาวน้อย" "กับอีแค่เอาไอ้ผงนี่ไปใส่ในน้ำให้ดื่มเนี่ยนะแลกกับเงินล้าน...มันดูไม่สมเหตุสมผลกันเลยนะ"เธอมองหน้าฝ่ายตรงข้ามอย่างสงสัยในข้อเสนอ "อืม งั้นก็ไม่เป็นไรยังมีคนที่ต้องการเงินก้อนนี้อีกเยอะ" ฝ่ามือใหญ่ตั้งท่าจะรวบเงินทั้งหมดเก็บใส่กระเป๋าแต่ก็ถูกมือเล็กยื้อไว้ก่อน "เดี๋ยวซี้! ใจร้อนจังเลยนะ ของง่ายๆแบบนี้ใครบ้างจะไม่ทำเล่า" เธอจีบปากจีบคอพูดพลางส่งยิ้มหวานหยดให้ฝ่ายตรงข้าม เขาทำเพียงหัวเราะในลำคอเบาๆและนึกอยู่ในใจ 'ถ้ามันง่ายขนาดนั้นฉันก็คงไม่เสียเงินจ้างเธอหรอกยัยโง่' "เอาล่ะ ฉันให้เวลาเธอหนึ่งเดือนรีบจบงานซะ" ร่างสูงทำท่าจะลุกขึ้นแต่หญิงสาวก็รีบพูดทักขึ้นมา "คุณยังไม่บอกฉันเลย เป้าหมายคือใคร" "ก็จะหยิบให้ดูอยู่นี่ไง ใจร้อนเสียจริงนะแม่เสือสาว" ชายหนุ่มหัวเราะรวนพร้อมกับล้วงมือหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากทางด้านหลังของกางเกงเขาดึงรูปถ่ายใบหนึ่งยื่นให้เธอ หญิงสาวรับมาถือไว้และเพ่งมองบุคคลในภาพอย่างละเอียดยิบก่อนจะเบิกตากว้างอ้าปากค้างจ้องรูปถ่ายในมือตาไม่กะพริบนึกชมคนในรูปถ่ายอยู่ในใจ 'โอปป้ามากแม่ หล่อวัวตายความล้มสุดๆ โคตรพ่อโคตรแม่จริงๆ' "แล้วฉันจะไปเจอเขาได้ที่ไหนอะ ว่าแต่นี่คนไทยใช่มั้ย ไม่ใช่คนเกาหลีใช่มั้ยเนี่ย ถ้าเป็นเกาหลีจะสื่อสารกันยังไง?!" เธอยิงคำถามใส่ชายตรงหน้ารัวๆราวกับคนวิตกกังวล "คนเกาหลี...แต่พูดไทยได้ไม่ต้องห่วง" หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกนึกว่างานนี้เธอจะชวดเงินล้านเสียแล้ว "แล้วจะเจอเขาได้ที่ไหน" ชายหนุ่มลอบยิ้มมุมปากก่อนจะพูดต่อ "โรงพยาบาล" "คุณไอย์ลดาคะ ถึงคิวคุณแล้วนะคะ" "..." "คุณไอย์ลดาคะ" เสียงพยาบาลสาวดังขึ้นกว่าเดิมเป็นรอบที่สองส่งผลให้สาวเจ้าที่นั่งเหม่อลอยอยู่สะดุ้งเล็กน้อย "เอ่อ อะไรนะคะ" "ถึงคิวคุณไอย์ลดาแล้วค่ะ เชิญที่ห้องตรวจหมายเลขหนึ่งได้เลยนะคะ คุณหมอจะรออยู่ด้านในค่ะ" พยาบาลสาวกล่าวเสียงหวานพ่ายมือไปทางห้องตรวจและยิ้มบางๆให้เธอ ไอย์ลดายิ้มตอบกลับก่อนจะเบี่ยงสายตามองประตูทางเข้าด้วยหัวใจที่เต้นระรัว เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มผุดขึ้นตามกรอบหน้าสวยทั้งที่อากาศภายในนี้เย็นสบายเสียยิ่งกว่าอะไร จะไม่ให้เธอกังวลได้อย่างไงล่ะ... 'โรงพยาบาลเนี่ยนะ?" 'ใช่' 'ทำไมต้องที่นั่น' 'ก็เป้าหมายของเธอเป็นหมอ ถ้าไม่ให้ไปที่นั่นแล้วจะไปที่ไหน' หญิงสาวทำท่าครุ่นคิดก่อนจะถามต่อ 'เขาเป็นหมออะไร' 'หมอกระดูก' เขาตอบเสียงเรียบราวกับว่าเป็นเรื่องชิลล์ๆ แต่สำหรับเธอมันไม่ชิลล์สักนิด! เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงให้เวลาหนึ่งเดือนกับงานนี้ เอาจริงๆหนึ่งเดือนสำหรับเธอมันจะได้หรือเปล่า! ก็เล่นให้เธอมาวางยาหมอเนี่ยนะ!? แถมกว่าจะเข้าถึงตัวคุณหมอได้ก็ไม่ใช่ง่ายๆเลยนะเว้ย!! 'แล้วฉันจะไปเจอเขาได้อย่างไง เขาเป็นหมอกระดูก! ถ้าเป็นสูตินารีก็ว่าไปอย่าง! นี่หมอกระดูกเลยนะ ไม่ต้องลงทุนหักแขนตัวเองเพื่อใหัได้เข้าไปตรวจเลยเหรอ!?' เธอร่ายยาวเหยียดแต่ดูเหมือนคนฟังจะไม่ได้ทุกข์ร้อนใจด้วยแถมยังตอบมาได้หน้าตาเฉย! 'นั่นมันก็หน้าที่เธอ หาวิธีอะไรก็ได้ แต่ฉันคิดว่ามันคงไม่ยากไปสำหรับเธอหรอกมั้ง' ไม่ยากกับผีน่ะซิย่ะ! ไอย์ลดานึกแค้นนายจ้างอยู่ในใจแต่ก็ไม่สามารถต่อรองอะไรได้เมื่อนึกถึงจำนวนเงินที่จะได้รับถ้าเธอทำงานนี้สำเร็จขอเพียงแค่...เวลาเท่านั้นที่เธอต้องการ อันดับแรก! เธอต้องตีสนิทเป้าหมายให้ได้เสียก่อน! "เอาวะ! เพื่อความอยู่รอดของปากท้อง" สายตามุ่งมั่นมองประตูทางเข้าเขม็งถอนหายใจเข้าออกลึกยาวก่อนจะย่างกายเดินเข้าไปด้วยใจที่สงบนิ่งมากกว่าเดิม "เชิญครับ" ไอย์ลดานิ่งงันเมื่อได้ยินเสียงทักทายจากคุณหมอหนุ่ม ...อ่า..เขาเป็นคนเกาหลีที่พูดไทยชัดมากแถมเสียงก็หล่อทุ้มทรงเสน่ห์สุดๆไปเลยพ่อคุณ... ไอย์ลดาลอบมองแผ่นหลังกว้างใหญ่ของคุณหมอตรงหน้าดูเหมือนว่าเขากำลังง่วนอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์จึงไม่ได้หันมามองเธอ แต่แค่มองแผ่นหลังก็คงไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่ารูปโฉมของคุณหมอท่านนี้จะขนาดไหน เกิดมาอีไอย์ไม่เคยสนใจอยากจะเป็นเมียคุณหมอเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้มันยุกยิกหัวใจเหลือเกิน! 'ไม่ได้นะยัยบ้า จะมาคิดลามกตอนนี้ไม่ได้!' ใบหน้าสวยโฉบด้วยเครื่องสำอางราคาแพงสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อหยุดความคิดไม่เข้าท่าของตัวเองให้ออกไป ก่อนจะดึงสติให้จดจ่ออยู่กับเป้าหมายตรงหน้า เธอค่อยๆเดินไปหย่อนสะโพกลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับโต๊ะเขาและไม่ลืมที่จะดึงเสื้อคอลึกตัวสวยที่ตั้งใจใส่มาเพื่องานนี้โดยเฉพาะจากเดิมที่ลึกจนแทบจะเห็นเต้าอวบคู่งามอยู่แล้วก็ดึงลงให้มันแหวกลึกเข้าไปอีกเพื่อที่จะได้อ่อยคนตรงหน้าอย่างเต็มที่ ! "คุณไอย์ลดาใช่ไหมครับ" คุณหมอหนุ่มค่อยๆหมุนเก้าอี้มาประจันหน้าเธอช้าๆ แต่แทนที่เขาจะตกตะลึงในความสวยของเธอกลับกลายเป็นว่าเธอซะเองที่ตกหลุมพรางใบหน้าอันหล่อเหลาราวกับฟ้ามาโปรดรูปหน้าเรียวรับกับจมูกโด่งคมสันริมฝีปากหยักลึกสวยสีแดงสดจนผู้หญิงอย่างเธอถึงกับต้องอายไหนจะดวงตาที่ออกจะตี๋ๆนิดๆ เป็นความตี๋ที่ไม่จ๋าจนเกิดไปแต่ให้ความรู้สึกดุร้ายซะมากกว่า...ให้ตายเถอะ! เธอคิดมากไปแล้วหน้าแบบนี้จะเอาอะไรมาร้ายกัน!! ดูจากท่าทางแล้วคงจะนุ่มนิ่มซะมากกว่า! แต่วินาทีที่ดวงตาคู่คมจ้องมองมาที่เธอมันให้ความรู้สึกเหมือนนกอินทรีที่กำลังมองเหยื่อของมันอยู่ยังไงยังงั้น แต่นั่นก็แค่แว็บเดียวเท่านั้นที่เธอรู้สึกได้ จะอะไรยังไงก็ช่าง! เขาดูหล่อกว่าในรูปเป็นร้อยเท่าเล่นเอาเธอไปไม่เป็นเลยทีเดียว มารยาที่เตรียมมาดูเหมือนเธอจะจำบทไม่ได้เสียดื้อๆ "ในนี้เขียนว่าคุณไอย์มีอาการปวดกระดูกสันหลัง ลองบอกอาการอย่างละเอียดให้ผมฟังอีกรอบนะครับ" คุณหมอหนุ่มคลี่ยิ้มหวานให้เธอ ...แม่เจ้าโว้ย!!! ทำไมงานดีแบบนี้!!!