Tanrı’nın bizim için her zaman bir planı olduğuna inanırdım. En azından bunu düşünmek bir nebze de olsa başıboş yaşam tarzımdan ötürü rahatsızlanan bedenimin vicdanına su serperdi. Bundan hoşnuttum açıkçası ama bazen o karamsarlığa düşüyordum.
Hiçbir zaman sonunun ne olacağını düşünen bir kasın olmamıştım ama böyle zamanlar kapımı sinsi bir yoldaş gibi çalabiliyordu bazen.
“Selam, Scarlett.” Jack yanıma gelip sormadan oturduğunda ona tek kaşımı kaldırarak baktım. Ona yanıma oturabilmesi adına izin vermemiştim ve bu yaptığı biraz saygısızlık gibi gelmişti. Sonuçta, ona bir şans vermek için çabalıyordum. Birlikte değildik.
“O mavi gözlerinle bana öyle bakma, güzelim. Bir şeyleri düzeltmeye çalışıyorum.” Kaşlarım bu sefer de hayretle havalandığında dudaklarımı yalayarak ona baktım.
“Ge
