Kapıya doğru ilerlediğimde arkasında kimin olduğuna dair en ufak bir fikrim bile yoktu. Bu saatte beni kimin rahatsız ettiğini gerçekten merak ediyordum. Alanzo arkamdan gelmiş ve beni izlerken Jack ya da Marcus’un gelmemiş olmasını umuyordum çünkü Alanzo’yu tutamayabilirdim.
Kapı kolunu kavrayıp açtığımda karşımda gördüğüm kişiyi hiçbir zaman diliminde tahmin edemezdim ve o an gerçekten keşke Marcus ya da Jack olsaydı diye düşünmüştüm.
Ablam… O şu an buradaydı ve yüzündeki anlamlandıramadığım ifadesiyle bana bakıyordu.
“Bebeğim, ablan geldi!” Neşeli sesi bebeğim kelimesini heceleyerek söylemişti. Yüzümde iğrenç bir ifadenin oluştuğundan emindim çünkü böyle şeylerden nefret ederdim. Eğer evime gelmek istiyorsa bunu bana önceden söylemeliydi, çat kapı gelmemeliydi çünkü biz o samimiye
