Bir hafta geçmişti. O gece yaşananlar hâlâ aklından silinmemişti ama Aidan, kendini toparlamıştı. Ateş de hep yanındaydı. Olayları daha sakin bir zihinle değerlendirebiliyordu artık. Ancak içinde hâlâ cevapsız sorular vardı.
Ateş’in evinde, geniş salonun büyük camından dışarı bakarken düşündü. Hayatı ne kadar değişmişti… Gücün zirvesindeydi ama geçmişi, en beklenmedik anda karşısına dikilmişti.
Ateş, elinde iki kahveyle içeri girdi ve Aidan’ın yanına geldi. Bir fincanı ona uzattı.
“Yine daldın.”
Aidan fincanı aldı, yüzünü Ateş’e çevirdi. Adamın yanında kendini daha güvende hissediyordu. Şimdiye kadar kimseye sırtını tam anlamıyla dönüp güvenmemişti ama Ateş farklıydı.
“Ateş…” derin bir nefes aldı. “O kadın… Geçmişimden gelen biri olduğunu söyledi ama neden şimdi ortaya çıktı? Ve neden
