Chapter 27
1186 Words
Rhian's POV
Lumipas ang isang araw pagkatapos sabihin ni Oliver yun hindi ko na siya nakausap pa. Hindi ko kasi maisip na may mangyayari sa kanila ni ate---no scratch that muntikan nang may mangyari sa kanila. I cannot believe it!
Binigyan kami ng one week vacation for now preparing for the finals and graduation. Nag-vibrate ang phone ko at tinignan ito
From Blue❤️:
I got invited by my father. His family wants to meet me. Come with me to tonight's dinner. I'll fetch you @6:30pm. Love you
Tumayo na ako at naghanap ng susuotin ko. Gusto ko maging presentable ako dahil makikilala ko na ang pamilya ng papa ni Blue. Dapat malaman din nila na kahit may ibang anak ang padre de pamilya nila hindi ito naghihirap
May nakita akong red dress at ito na ang susuotin ko para mamaya. Nagbabad na ako sa bathtub at nagisip kung ano kaya ang itsura ng family ng papa ni Blue. Are they nice? Maybe they are kasi in-invite nila si Blue for a family dinner. I don't know pero I'm having a bad feeling with this
Umahon na ako at nagbanlaw para maiayos ko pa ang sarili ko. I need a vacation nai-stress ako sa nagdaang araw. Una kina ate at oliver ngayon sa family niya. Maybe sa isang beach doon ako pupunta I need to recover. Lumabas ako agad ng may narinig akong doorbell nagulat ako dahil andito na si Blue
"Hindi ka pa nakabihis?" Takang tanong niya. Tinignan ko naman ang oras at 5:50 palang ng hapon kaya tinaasan ko siya ng kilay
"Look I'm just excited okay? Inimbitahan ako ng family niya so masaya ako at dapat maaga ako sa oras na sinet nila" natatawang sabi niya kaya sinapak ko siya ng mahina
"What the hell Blue. Masyado kang punctual" inirapan ko siya at nagpunta sa kwarto para makapagpalit na ng dress
Pagkatapos ko suotin yung dress. Inayos ko na ang buhok ko at naglagay ng light makeup. Ayan presentable na ako kaya lumabas ako ng kwarto ng mga 6:15 nagulat pa si Blue ng makita niya ako
"Wow. Lets go" sabay hila sa akin napaka-gentleman niya pag excited siya at hindi pa siya nagbabago
Sumakay na kami ng kotse niya at kinakabahan ako. Tinignan ko ang orasan at parang bumibilis ito dahil sa kaba ko. Mas kinakabahan ako dito kesa sa pageant namin.
"Baby just relax. They don't bite okay?" Hinawakan ni Blue ang kamay ko kaya para pumanatag ang loob ko dahil doon.
"Thank you" nginitian ko siya saka hinalikan sa pisngi. Hanggang doon lang naman kaya kong ibigay sakanya
Narating namin ng tahimik ang lugar nila. Malaki ang bahay nila at halatang mayaman sila. Unang nakita namin ang tatay ni Blue at ang asawa nito. Sina Tito Shin Park at Tita Sarah Park.
"Lets go sa dining. Susunod na yung dalawa pa naming anak doon hindi pa kasi sila tapos nagbihis. Kakauwi lang naman ng panganay namin galing ng condo niya" nakangiting sabi ni Tita Sarah. Mabait ito kapag ibang asawa siguro mamaliitin niya si Blue
Pumunta na kami sa dining at namangha ako sa kabuuan ng bahay habang naglalakad. Si Tita Sarah daw ang nag-design ng loob kaya ganito daw ito ka-organized. Nakaupo na kaming lahat sa hapag-kainan ng may nagsalita sa likod namin
"Mommy Daddy mamaya na daw po ba-baba si kuya kausapin lang niya girlfriend niya" napatingin kami pareho ni Blue sa babaeng nagsalita at pareho kaming nagulat dahil hindi namin ito inaasahan
"Rhian. Blue. Meet my daughter Angel. Angel this is your father's son also your half-brother" kung hindi lang mabait ang mom nila aawayin ko ito ngayon.
"Hi. Nice to meet you" sabay abot ko ng kamay sakanya. Pa-inosente muna ako. Ayaw ko ng g**o at para rin ito kay Blue
"Ah yeah. Nice meeting you too. Ahh Blue right? Nice meeting you. I didn't expect to have a half-brother" sarcastic niya. Tahimik nalang kami para walang gulo
"You know we should eat" pambasag ni Tito Shin. Tumango naman kami at umupo ng muli at kakain na sana ng napaisip ako
Bakit hindi ko naisip kanina. Kung anak ni Tito Shin at Tita Sarah si Angel ibig sabihin nandito si Oliver at kapatid nila si Blue?! Sht what a small world nga naman. Magka-kapatid lang pala ang nagtataksilan nasa dugo na nila.
"So hija. Hindi ba ikaw yung nakasama ng anak namin sa pageant last foundation?" Nanigas ako ng banggitin iyon ni Tito Shin. Tinignan ko siya at nginitian
"So kilala mo na pala ang panganay namin. Ibig sabihin Blue hijo nakilala mo na si Oliver" napatingin kaming lahat kay Blue dahil nagulat ito
"I heard my name what's the matter?" Mas ikinagulat namin ng makita namin si Oliver kasama si Ate Rhea. Sht this is chaos!
"Umm Tita Sarah. Tito Shin. Labas po muna ako" agad akong umalis ng hapag-kainan alam kong bastos iyon pero hindi ko kayang makasama sa isang bubong ang ate ko at si Oliver
"How ironic right? My bestfriend's boyfriend is my half-brother who turns out to be my ex-boyfriend also" nagulat ako dahil nasa tabi ko na si Angel
"How sarcastic. Alam mo Angel tinuring kitang kapatid but I never thought na lolokohin mo ako para makuha si Blue. And how unlucky me dahil may kaibigan ako sa new school ko na niloko lang din ako para kay Oliver" inirapan ko siya pagkatapos noon aalis na sana ako ng napahinto ako sa sinabi niya
"I'm sorry Rhian. Please forgive me already. I need a friend to lean on" ramdam ko ang pagka-sincere niya kaya niyakap ko siya agad. Hindi ko siya matiis. She's been my friend for 5 years. Syempre mahal ko ito
"Dummy. Alam mo namang hindi kita matiis babae ka although nagdu-duda pa rin ako sayo kung ano ang meron kayo ni Blue" humiwalay siya saglit at biglang tumawa
"Noong araw na nagkita kami sa bar its just a coincidence. In-invite lang ako ng classmate ko doon since sila ang may-ari kaya nakapasok kami as for Blue I don't know. Nalasing siya because nagseselos siya sainyo ni kuya kaya inuwi ko na siya sa unit mo. That morning naman na nagkita tayo hinanap ko si Blue kasi naiwan ko yata sakanya ang phone ko" natawa nalang ako sa sarili ko kasi nagduda ako sa pagmamahal ni Blue
"Pero Rhian. Sorry kasi nasira ang pagkakaibigan natin dahil sa akin. Hindi sana kayo maghihiwalay ni Blue kundi dahil sa akin" naiiyak na siya kaya niyakap ko ito agad
"Don't blame yourself because without it hindi ko makikilala si Oliver" hihiwalay sana siya kaso hinigpitan ko ang yakap sakanya
"I'll tell you a little secret of mine. Mahal ko si Oliver kesa kay Blue pero I need to let him go para sa ate ko. I need to love Blue because he's there loving me" at hindi ko na napigilan ang luha ko kaya tumulo na ito. Hinagod ni Angel ang likod ko kaya napaiyak na ako. This is my true friend
"Stop crying na Rhian. I understand you but you need to settle your feelings. Marami ang masasaktan pag pinagpatuloy mo yan. Take for example mo si Blue masasaktan siya pag nalaman niyang hindi mo siya mahal at panakip-butas mo lang ito" naisip ko na rin yan kaso mahirap silang bitawan pareho
"I don't know what to do anymore"
- Writer
