ตอนที่ 3 ลำบากใจคูณ 2.

1003 Words

เรื่องเมียจ้างแต่ง เขียนโดย นามปากกาแอดมินตัวกลม ตอนที่ 3 ลำบากใจคูณ 2. "ไม่มีอะไรหรอกแกพอดีว่ารถติดนิดหน่อย" ณิชาบอกกับใบเตยด้วยสีหน้าเรียบเฉยเป็นอย่างมาก แต่ทว่าความเป็นจริงเธอเองกลับดูเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก เพียงแต่ว่าเธอไม่กล้าที่จะบอกให้เพื่อนได้รับรู้ เพราะเกรงว่าเพื่อนจะไม่สบายใจนั่นเอง "ว่าแต่มีอะไรทำไมแกดูร้อนใจอะไรกันนักกันหนา" หญิงสาวรีบถามเพื่อนเมื่อเห็นว่าเพื่อนมีท่าทางที่ตื่นตระหนกเช่นนั้น "จะอะไรล่ะแก ก็หัวหน้าบอกว่าวันนี้จะมีบริษัทยักษ์ใหญ่มาที่ธนาคารเรานะสิ เห็นว่าจะมาทำเรื่องให้ธนาคารของเราจัดการเรื่องสินเชื่อกับบริษัทเขาโดยตรงแหละ" "สินเชื่อ อะไรเหรอแก ? " ณิชาถามด้วยความงุนงงเป็นอย่างมาก "ก็พวกที่เขากู้ซื้อบ้าน คอนโดอะไรแบบนี้ไง เห็นบอกว่าจะเพิ่มธนาคารเราเข้าไปด้วยจะได้มีอีกหลากหลายทางเลือกให้กับลูกค้า ประมาณนี้มั้งฉันก็ไม่รู้ แต่เห็นหัวหน้าบอกว่าจะเป็นเรื่องที่ดีมาก และให้เราสองคนเตรียมรับหน้าด้วยห้ามผิดพลาด" "ทำไม่ต้องเป็นเราสองคนทำไม ไม่ให้หัวหน้าทำล่ะเรื่องต้อนรับคนสำคัญหัวหน้าน่าจะถนัดกว่าพวกเราหรือเปล่าแก" "นี่ณิชา แกจะถามมากเกินไปแล้วนะ โน่นถ้าอยากรู้ก็ไปถามหัวหน้าเองเลย เอาที่สบายใจ ชิ ฉันไปทำงานก่อนดีกว่า" ใบเตยพูดและเดินจากไปในทันทีทิ้งไว้ให้ณิชายืนงงอยู่เพียงผู้เดียว ผ่านไปเพียงไม่นาน... ห้องประชุม "ครับ ๆ เดี๋ยวผมจะไปตามเจ้าหน้าที่ ที่คอยดูแลเรื่องสินเชื่อของบริษัทเรามาพบท่านประธานนะครับ " ผู้จัดการสาขารีบแจ้งกับคนที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ ณิชา และ ใบเตย ถูกตามตัวไปพบที่ห้องประชุมของธนาคาร เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานต้องตกใจเป็นอย่างมาก "นี่นาย !!" ณิชาร้องออกมาด้วยความตกใจเป็นอย่างมากที่เห็นว่าคนที่นั่งอยู่ในห้องนั้นเป็นใคร “รู้จักเหรอแก ” ใบเตยเอ่ยถามด้วยความแปลกใจแต่ณิชาก็เงียบไปกระทั่งผู้จัดการแนะนำให้รู้จักกับคนที่อยู่ในห้อง “นี่คุณปกรณ์ เธียรนิติฐาดล ประธานบริษัทและเจ้าของโครงการอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในเครือ คุณปกรณ์ครับนี้เจ้าหน้าที่ ที่จะมาดูแลเรื่องสินเชื่อที่เราได้คุยกันไว้เมื่อก่อนหน้านี้ครับ ณิชา และ ใบเตย”ผู้จัดการสาขารีบทำการแนะนำ “สวัสดีค่ะ !! ” ทั้งสองสาวต่างก็ทักทาย ผิดกับณิชาที่ตอนนี้ถึงกับใจลอยเป็นอย่างมากเมื่อรู้ว่าปกรณ์คือใคร “เข้าเรื่องนะครับผมอยากให้เจ้าหน้าที่คนนี้ไปดูแลเรื่องสินเชื่อที่บริษัทของผม ได้ไหมครับ” ปกรณ์เอ่ยถามและมองหน้าของณิชาอย่างเอาเรื่องเป็นอย่างมาก “อะไรนะคะ” เป็นณิชาที่ถามออกมาด้วยความตกใจเป็นอย่างมากที่ได้ยินว่าเขาขอเธอไปทำงานที่บริษัทของเขา “ได้ยินไม่ผิดหรอกครับ ถ้าได้ก็ตามนั้น ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร หมดธุระแล้วผมขอตัว ถ้าจะไปทำงานก็พรุ่งนี้เช้าติดต่อเลขาผมได้เลย” ปกรณ์พูดจบก็เดินออกไปทันที ท่ามกลางความสับสนมึนงงของทั้งสามที่เห็นว่าปกรณ์มาไวไปไวแบบนี้ “ณิชา ตกลงว่าไงจะไปไหม ? ” “หนูมีทางเลือกเหรอคะ หมดธุระแล้วหนูขอตัวก่อนนะคะ” ณิชาพูดและเดินออกไปในทันที ก่อนจะเดิมมุ่งหน้าไปที่ห้องน้ำ “กรี๊ดดด..ไอ้คนเลวกล้าดียังไงมาแอบดูผู้หญิงในห้องน้ำแบบนี้” ณิชากรีดร้องออกมาด้วยความตกใจเป็นอย่างมาก เพราะไม่คิดว่าจะเจอกับปกรณ์ในห้องน้ำ ต่างจากปกรณ์ที่ตกใจไม่ต่างกัน ก่อนที่เขาจะรวบตัวณิชามากอดเอาไว้ และกระซิบเบา ๆ “แหกตาดูก่อนนะ ก่อนที่จะกรีดร้องออกมาคราวหลังจะได้ไม่ขายหน้า และจะได้ไม่อายใคร ฟังให้ดี ๆ นะแม่คนมั่นใจในตัวเองสูง ที่นี่ห้องน้ำชาย ใครกันแน่ที่โรคจิต !! ” ปกรณ์พูดจบก็ผลักณิชาออก และเป็นเขาที่เดินไปยังหน้ากระจก และล้างมือ ทางด้านณิชานั้นตอนนี้ถึงกับนิ่งอึ้งด้วยความเขินอาย ณิชามองไปรอบๆ ห้องน้ำและต้องตกใจเป็นอย่างมากเมื่อได้รู้ว่าตัวเธอเองที่เป็นคนเข้าห้องน้ำผิด “ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้..ไอ้ ” ณิชาคิดคำด่าไม่ได้ และหมุนตัวเดินออกไปแต่ช้ากว่าปกรณ์ที่ดึงที่ข้อมือของณิชาเอาไว้ แล้วดึงณิชามาอยู่ภายในอ้อมกอดของตัวเขาเอง “เจอกันคราวหน้าถ้าด่าจะจูบ แต่ตอนนี้แค่นี้เป็นค่ามัดจำเอาไว้ก่อน” พูดจบปกรณ์ก็ก้มหน้าลงมา และหอมไปที่แก้มของณิชาเบา ๆ ในทันที ทิ้งให้ณิชาที่ยืนอยู่ถึงกับตกใจ และยิ่งไปกว่านั้นเพราะว่าเขาออกไปแล้วก็ยังมีหน้าเปิดประตูเข้ามา และตะโกนบอกอีกว่าทำอะไรในห้องน้ำชาย ณิชาที่ได้ยินแบบนั้นถึงกับรีบเดินกึ่งวิ่งออกมาในทันที “ไอ้บ้านี้เจอกันคราวหน้าจะถอดรองเท้าตบปากให้คอยดูสิ” +++++++++++++++++++++ ึถึงนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน ฝากติดตามผลงาน่ด้วยนะคะ หนึ่งคอมเม้นท์เท่ากับหนึ่งกำลังใจนะคะ สามารถคอมเม้นท์ เข้ามาพูดคุยทักทายกันได้นะคะ ยังมีอีกมากมายหลายเรื่อง ของนามปากกาแอดมินตัวกลมที่อยากฝากให้นักอ่านทุกท่านติดตามด้วยนะคะ รัก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more