ตอนที่ 23. หาตัวช่วย
ปกรณ์ที่พูดตอกหน้าริตาเสร็จแล้วก็รีบพาณิชาออกมาจากตรงนั้นในทันที ระหว่างทางที่จะไปขึ้นรถก็เห็นว่ารถของพ่อกับแม่ที่ไปวัดขับเข้ามาพอดี ณิชารีบเช็ดน้ำตาก่อนจะหันมาบอกปกรณ์
“ฉันขอไปหาพ่อกับแม่แปบ คุณไปอยู่ในรถรอเลยก็ได้”
“ไม่จะไปด้วย เป็นลูกเขยก็ต้องมากราบพ่อกับแม่จริงไหม” ไม่รอคำตอบของณิชา เมื่อปกรณ์ยกมือมาโอบไหล่ณิชาแล้วตรงไปหาท่านทั้งสองในทันที
“สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่ นี่พากันไปไหนตั้งแต่เช้าเลยครับเนี่ย” ปกรณ์รีบตั้งคำถามในทันที แม่ยิ้มและมองดูลูกสาวและลูกเขยที่ควงคู่กันมา ไม่ต่างจากข้าวใหม่ปลามัน
“พ่อกับแม่ไปวัดมาลูก ว่าแต่มาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า อย่าบอกนะว่านอนเรือนหอได้แค่คืนเดียวร้องไห้ขี้มูกโป่งมาหาพ่อกับแม่ซะแล้ว” แม่แซวลูกและหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข
“แม่คะณิชาเขามาเพื่อที่จะบอกว่าเขาจะคืนคุณปกรณ์ให้หนูค่ะ” เสียงของริตาที่ดังขึ้นทำเอาพ่อกับแม่ตกใจเป็นอย่
