Nagising ako sa may maliit na sofa kung saan ako humiga kanina para magbasa. Mukhang tumila na ang ulan kaya inunat ko ang mga kamay ko dahil inaantok pa rin ako. Napalingon ako sa direksyon ng kama at nakitang wala si Aizen doon. Kumunot ang noo ko at saka agad akong napatayo.
Hindi ko alam kung nasaan siya. Medyo bumaba na ang lagnat niya kanina pero hindi pa tuluyang magaling. Agad akong pumunta sa labas ng kwarto at agad siyang hinanap pero may mga tauhan na nakabantay.
Mukhang nakauwi na ang mga tauhan niya kaya may iilan na nakabantay sa paligid. Ang pinagtataka ko lang ay hindi man lang nila ako pinansin na nandito ako. Dapat ay kanina pa lang nang makita nila ako, kinulong na nila ako pabalik sa kwarto.
“Kumain ka na, sumabay ka na sa akin sa dining table.”
Halos mapatalon
