Ang bigat bigat ng pakiramdam ko. Marahan kong minulat ang mga mata ko at nakita kong nakahiga ako sa buhangin. Napahawak ako sa ulo ko pero hindi nagtagal ay agad akong nagpanic at kinabahan. Ni hindi ko alam kung nasaan ako dahil wala akong nakikita na kahit sino. Hindi ko alam ang gagawin ko kaya kahit mabigat ang pakiramdam ko ay pinilit ko pa rin ang sarili kong tumayo.
“Aizen! Troy!” pasigaw na tawag ko sa kanila. Hindi ko maalala kung ano talaga ang nangyari dahil ang sama ng pakiramdam ko. Nang tanggalin ko ang kamay ko na nakahawak sa ulo ko ay may nakita akong dugo.
Agad nanlaki ang mga mata ko. Mukhang tumama ang ulo sa kung saan dahil nagtamo ito ng sugat. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Kaya nagpatuloy lang ako sa paglalakad. Halos pagewang gewang na ang paglalakad
