Behind that Innocent Smile (COMPLETED)

6-Letting Him

Hindi ako gumalaw kahit na patuloy niya pa rin akong hinahalikan. Masyadong magulo ang utak ko para mag-isip ng maayos. Napakainit ng mga halik niya at natutukso akong halikan siya pabalik.

Napakapit ako sa kanya ng alisin niya ang isa niyang kamay sa bewang ko at ilipat ito sa gitna ng hita ko. Pinadaan niya lang ang kamay niya rito pero ramdam ko ang init na humaplos sa aking hiwa kahit na may suot akong pantalon.

'Gosh Miriana! You're crazy!'

Napatitig ako sa mata niya ng tumigil siya sa paghalik. Para bang marami siyang gustong sabihin, pero ni isang salita walang lumalabas sa kanyang bibig.

Siya ang lasing pero parang ako ang nalalasing sa mga titig na pinupukol niya sa'kin. Nag-iinit ang katawan ko at para bang may nagtutulak sa aking angkinin muli ang kanyang labi.

Umiling ako sa naisip ko. Inalis ko ang kamay kong nakahawak sa balikat niya saka tumayo.

"Miriana..." nakakaakit niyang tawag sa pangalan ko kasabay ng paghawak niya ng kaliwa kong kamay para ako'y pigilan.

"Bumalik na po kayo sa pagtulog."

Kailangan kong pigilan ang sarili ko. This is not right.

"Hanggang kailan mo ako ituturing na professor mo lang Miriana?" Humigpit ang hawak niya sa kamay ko na nagpapikit sa'kin.

Just go Miriana! Run!

"Kailan... kailan mo ako tatawagin sa pangalan ko? Katulad ng pagtawag mo sa pangalan niya..." tila sa bawat salitang binibitawan niya ay sobra na ang sakit na kanyang nararamdaman.

"Because he's my friend."

Nakarinig ako ng mapait na tawa. Kahit ayaw ko siyang tignan, kusa akong humarap sa kanya.

Paghanga na lang ba talaga ang nararamdaman ko sa kanya? O mas humigit pa ng hindi ko namamalayan?

"Then should I ask you to be my friend? For you to call me by my name?"

"Si--"

"It's Castriel, Miriana. Castriel."

Sa itsura niya ngayon, parang nagmamakaawa pa siyang tawagin ko siya sa kanyang pangalan. Inalis niya ang kumot na nasa isa niyang hita saka tumayo kaya ngayon nakatingala ako sa kanya.

Gamit ng isa niyang kamay, hinawakan niya ang pisngi ko saka marahang hinaplos ito na nagpadagdag ng init na aking nararamdaman.

Hindi ko dapat nararamdaman ito, not for him.

"Come on Miriana... say my name. Call me by my name."

Lahat na ata ng balahibo ko sa katawan ay umangat ng idaan niya ang isa niyang daliri sa labi ko. Isama niya pa ang paraan ng pagtitig niya na dapat hindi niya binibigay.

I hate being weak. Lalo na sa kanya, just because of one kiss nagiging ganito na ang epekto niya sa'kin. Nagiging blanko ang utak ko at tanging siya lang ang nakikita ng mga mata ko.

"C-castriel..."

Sa unang pagkakataon, nahirapan akong tawagin siya sa kanyang pangalan.

Sanay na akong tawagin siya pero never in my life have I called his name without the word "sir" in it. It sounds new to me, but I like it.

Gumuhit sa labi niya ang isang ngiti.

"Oh ghad!" gulat kong tili ng buhatin niya ako. Napakapit pa ako ng maigi sa kanya sa bigla na lang niyang pagbuhat sa'kin ng walang pasabi.

"Did you know that it is dangerous if a girl calls me by my name?"

"What do you mean?" may pagtataka kong tanong.

"You'll see..."

Naglakad siya patungo sa switch ng ilaw at pinatay 'yon.

"Anong ginagawa mo?" bulong ko ng sakupin ng dilim ang buong bahay.

Buhat-buhat niya pa rin ako na nagpapadagdag ng kaba sa'kin sa mga susunod niyang gagawin. Hindi na ata siya lasing dahil sa ginagawa niya.

"Setting up the mood."

Parang napaos ako sa bulong niyang 'yon. Nakikita ko pa ang mukha niya pero hindi na ganun kalinaw dahil sa dilim.

"Where do you want? In your bedroom? Or in the kitchen?"

Bakit may choices? Do they matter?

'Ano ba Miriana! Anong pinagsasabi mo?!'

"I-in the bathroom?" wala sa sarili kong sagot.

Mas lumawak ang ngiti niya sa naging sagot ko. "Lead the way then."

"Lagpas ng kusina."

AUTHOR'S POV.

"Lagpas ng kusina," sabi ni Miriana na sinunod ni Castriel.

Parang naging sunod-sunuran si Miriana sa mga nagaganap sa kanilang dalawa ni Castriel.

Kahit na kinakabahan siya at pilit niyang sinasabi sa kanyang utak na itigil ang lahat, nangingibabaw pa rin ang nararamdaman niya ngayon. Naging blanko ang utak niya at tanging si Castriel lang ang laman nito.

Pagbukas ni Castriel ng pinto ng banyo, dumiretso sila sa shower. Binuksan niya ito na naging dahilan ng pagkabasa nilang dalawa.

Binaba ni Castriel si Miriana saka ito sinandal sa pader. Hindi maalis ni Miriana ang tingin dito na naghihintay sa mga susunod na mangyayari.

Dumausdos ang kamay ni Castriel sa pantalon nito at wala man lang kahirap hirap na tinanggal ang nag-iisang buttones nito. Bumaba siya sa harap ni Miriana habang binababa ang zipper saka niya ito binaba ng dahan-dahan. Tinulungan siya ni Miriana na alisin ang pantalon nito na ngayo'y napunta na sa sulok ng banyo.

Pinagmasdan ni Castriel ang makinis nitong hita na nababasa ng tubig. Hindi siya nagdalawang isip na lapatan ng halik ang mga ito pataas sa gitnang bahagi ng mga ito.

"Castriel..." tawag nito sa pangalan niya nang dampian niya ng halik ang pagkakababae niya.

Hinawakan ni Castriel ang bewang nito bago kagatin ang garter ng panty niya para tanggalin ito gamit ng kanyang bibig.

Kitang kita ni Miriana kung paano alisin ni Castriel ang nag-iisang saplot sa kanyang ibaba gamit ng bibig nito. Tumingala pa si Castriel kay Miriana ng maalis niya ang panty nito na ikinapula agad ng kanyang pisngi.

Natawa ng mahina roon si Castriel na nagparamdam ng matinding hiya sa dalaga. Agad na napahawak si Miriana sa buhok nito nang muli niyang dampian ang kanyang hiwa.

Ngayong wala ng saplot na harang dito, ramdam na ramdam na niya ang init ng labi ng binata.

Isa... dalawa... tatlo... apat na dampi ng halik ang iniwan nito bago tumayo para sunod na tanggalin ang saplot nito sa kanyang itaas.

Walang kahirap hirap na inalis ni Castriel ang clip ng bra nito habang nakatitig siya sa mga mata ng dalaga. Tinaas niya ang laylayan ng shirt nito at tuluyang inalis, kasama ng bra niyang nahulog na sa sahig.

Ngayon, wala ng ni ano mang suot si Miriana. Nakakaramdam siya ng hiya ngunit dahil sa ngiti ng binata, naalis lahat ng 'yon.

Kinuha ni Castriel ang sabong nasa gilid lang nila at sinimulang gamitin iyon sa katawan ni Miriana. Inuna niya sa leeg nito patungo sa dibdib niya.

Ginamit niya ang dalawa niyang kamay para sabunin ito, isang kamay para sa isang dibdib. Parang minamasahe na niya ito sa paraan ng pagsabon niya rito na ikinahawak ni Miriana sa balikat nito. Tinatamaan ng hinlalaki niya ang kanyang korona na nagpapahina ng dalawa niyang tuhod.

Hindi nagtagal, sinabon ng binata ang likod nito na ikinahinga kaunti ni Miriana. Sa bawat pagdausdos at paghaplos ng kamay ni Castriel sa katawan nito, para siyang napapaso kahit na hindi naman ganun kainit ang tubig na tumatama sa katawan niya.

Bawat sulok ng katawan ni Miriana ay wala siyang iniwan. Sinabon niya ito maging sa kalingkingan ng kanyang mga paa. Napayakap pa siya rito nang simulang sabunin ng binata ang kanyang hiyas.

"Don't be weak Miriana, hindi pa tayo nagsisimula," sabi nito na itinutok ang dalaga sa shower para maalis ang sabon nito sa katawan.

Nilapag ni Castriel ang sabon sa lalagyan saka kinuha ang shampoo na nilagay niya sa ulo nito.

Naging mabilis lang ang pagligo na ginawa ni Castriel sa dalaga. Pinatay niya pa ang shower bago simulang halikan ito sa kanyang dibdib.

Binuhat ng binata si Miriana para itaas ito at hindi sila mahirapan masyado. Nakapulupot ang dalawang paa ni Miriana sa bewang ng binata habang nakasandal siya sa pader para maging suporta.

Hindi mapigilan ni Miriana ang dumaing sa tuwing hahalikan ng binata ang dalawa niyang dibdib. Lalong lalo na ang korona nitong sensitibo sa dila ng binata.

Nagpadagdag sa init ng katawan nito ang pagtama ng hiyas niya sa mainit na katawan ng lalaki. Pati na rin ang paghaplos nito sa kanyang likuran.

Ang tanging nagagawa na lamang ni Miriana ay ang humawak sa batok nito sa sensasyong kanyang nararamdaman.

"Oh... ghad Castriel..." nakapikit niyang tawag dito ng pa ulit-ulit dilaan ng lalaki paikot ang korona ng kanyang dibdib. Saka ulit isusubo ng buo na parang sanggol na nagsususo sa kanyang ina.

Naimulat ni Miriana ang kanyang mata ng tumigil ang binata sa ginagawa nito. Napalunok pa siya nang mahuling nakatitig na naman sa kanya ang binata.

"B-bakit?" tanong niya na ikinailing ng binata.

Binaba niya si Miriana pero hindi nito inalis ang kamay niyang nakahawak sa kanyang batok. Inalis niya ang ilang hibla ng buhok na nakatakip sa mukha nito. "Nothing... napakaganda lang sa tenga ang pag-ungol at pagtawag mo sa pangalan ko."

Napairap doon si Miriana saka mahinang hinampas ang binata sa dibdib nito. "Shut up."

Walang maisagot si Miriana sa kanya dahil sa matinding hiya na nararamdaman nito. Alam niyang gusto na niyang tumigil pero dahil sa ginagawa ng binata, mas nangingibabaw ang excitement sa mga susunod nitong gagawin sa kanya.

Muling bumaba ang lalaki sa harap ni Miriana. Sa pagkakataong ito, itinaas niya ang isang paa ng dalaga at nilagay ito sa kanyang balikat.

"Humawak ka ng maigi, you will be in a roller coaster ride."

Bago pa man makapagtanong si Miriana, sinakop na ng bibig ni Castriel ang hiwa ng dalaga. Muntik pang mapamura si Miriana sa gulat sa pag-angkin ng binata sa kanyang pagkakabae.

Wala siyang ibang magawa kundi ang mapasabunot sa buhok ng binata sa paghalik na ginagawa nito sa kanyang hiwa. Pumasok pa sa utak niya ang nangyari sa kanila ni Richard sa bar na nagpadagdag ng kakaibang pakiramdam sa kanya.

Hindi niya maipagkailang hindi nalalayo ang sarap na binibigay ni Castriel sa kanya sa naramdaman niya na ginawa ni Richard sa kanya sa bar.

Napaliyad siya ng kaunti ng pasukin ng dila ng binata ang kanyang hiwa. Ilang beses pa nitong sinipsip ang cl-t-ris nito na mas nagpalakas ng hinaing ng dalaga.

Para siyang mababaliw sa kanyang nararamdaman na wala siyang magawa kundi ang mapasabunot sa buhok ng binata.

Alam niyang masakit ang pagsabunot na ginagawa nito sa binata. Pero hindi niya mapigilan dahil sa sarap na hatid ng makasalanan nitong bibig.

"Taste like candy," sabi ni Castriel nang tumigil siya sa paghalik nito sa p********e ng dalaga. Inalis nito ang hita niyang nasa kanyang balikat saka tumayo kaya ngayon ay magkaharap na naman sila.

"Miriana..." tawag niya rito nang hindi makatingin sa kanya ng diretso ang dalaga.

Ginamit niya ang kamay niya para patinginin ito sa kanya.

Kagat labing tumingin si Miriana sa kanya na puno ng hiya sa kanyang mata. Iniwanan niya pa ito ng mabilis na halik sa labi at hahalikan sana sa kanyang leeg ng makita niya ang isang red mark doon.

Alam niyang gawa 'yun ni Richard pero ngumiti lang siya't hinalikan ito sa noo.

"Magpalit ka na, baka magkasakit ka."

Epilogue

"Ito lang ang nakita kong damit na kasya sa'yo," nahihiyang sabi ni Miriana habang inaabot ang isang pares ng pantulog na nahanap niya sa aparador.

Tanging tuwalya lang ang nakapulupot sa bewang ni Castriel habang pinapatuyo ang kanyang buhok gamit ng blower.

"Salamat," nakangiti niyang tugon.

Namula si Miriana sa ngiting 'yon ni Castriel kaya tumalikod na siya para ayusin ang kama. Pareho silang nasa kwarto na at tanging ingay lang na maririnig ay ang blower at ang pag-aayos ni Miriana ng kama.

"Achu!" bahing ni Miriana na nagpalingon ng binata rito.

Pinatay niya muna ang blower para lapitan ang dalagang hindi alam ang paglapit nito.

"Hindi pa gaano tuyo ang buhok mo."

Hindi nakagalaw si Miriana sa paghawak ng binata sa buhok nito. Nagulat pa siya ng hilain siya nito at paupuin sa upuang pinaguupuan nito kanina.

Muling binuksan ni Castriel ang blower saka itinapat ito sa buhok ng dalaga para patuyuin ang ilang bahaging hindi pa tuyo. Habang abala ang binata sa pagpapatuyo ng buhok ni Miriana, nakatitig lang ang dalaga sa katawan ni Castriel.

Nakatapat sa mukha nito ang abs niyang hindi pa gaano tuyo. Maya't maya'y bumaba ang tingin niyo sa tuwalya na nagpalunok sa kanya ng ilang beses.

Nanunuyo ang lalamunan nito sa kanyang naiisip, kaya pumikit siya para alisin ang kanyang mga iniisip.

"'Yan. Mas tuyo na."

Doon pa lang siya nagmulat ng lumayo na si Castriel sa kanya. Tumayo na rin siya para lumayo rito pero bago pa man siya makalayo, binuhat siya ni Castriel na muntik niyang ikatili.

Pagdikit ng katawan nila sa isa't isa, bolta-boltaheng kuryente ang dumaloy kay Miriana. Napahawak pa ito sa batok ni Castriel na mas nagpadikit sa katawan nilang dalawa.

Binaba ng binata si Miriana sa mesa saka inabot ang blower. "Patuyuin mo rin ang buhok ko."

Wala sa sariling sinunod ni Miriana ang sinabi nito dahil wala ni isang salita ang gustong lumabas sa kanyang bibig ngayon.

Hindi pa rin kasi ito makapaniwala sa mga nangyayari. At higit sa lahat, nahihiya siyang titigan sa mata si Castriel.

"Tabi tayong matulog ha?" nakangiting sambit ng binata na nagpakaba kay Miriana.