Korhan da aynı anda Güldem'in yanına sokuldu ve dizlerine başını koyup koltuğa uzandı. Sonra Güldem'in ellerini saçlarına koyup az evvelki sözlerine cevap verdi.
"Eline düşmemi boşa bekleme güzelim, ben zaten avuçlarındayım hem de ilk günden beri..."
Güldem, Korhan'ın sözleri üzerine mutlulukla gülümsedi, yüzüne eğilerek biçimli ve dik burnuna bir öpücük kondurduktan sonra doğruldu ardından gür siyah saçlarını okşamaya devam etti.
Korhan, Güldem'in ellerinden şifa bulan ruhunun teskin oluşuyla, bu anın hiç bitmemesini, zamanı durdurmayı istercesine gözlerini kapadı.
Kendini bıraktığı huzur denizinin sakin sularından, doktorun verdiği sakinleştirici muhteviyatlı ilacı almayı unuttuğunu anımsayarak ani bir hamle ile çıktı.
Yerinden kalkıp kapıya yönelen Korhan, Güldem'in, merakla ne ol
