Hindi maipaliwanag ni Elvina kung ano ang eksaktong nararamdaman niya sa mga sandaling iyon. Kumakabog ang kaniyang dibdib sa takot at kaba sa maaaring mangyari sa lalaking nagligtas sa kaniya mula sa kapahamakan.
Nang masigurong wala na ang panganib sa paligid ay kaagad niyang pinasakay si Hassan sa kaniyang van. Ang dugo nito ay pumapatak at magma-mantsa sa kaniyang mamahaling upuan at carpet na kadalasan ay ayaw madumihan ni Elvina, ngunit sa mga sandaling ito ay wala siyang paki.
Halos magdugo na ang kaniyang sariling mga labi habang kagat-kagat niya ito. Nang makita niya ang pawis sa noo ni Hassan kahit na malamig naman sa loob ng Van ay awtomatikong gumalaw ang kaniyang kamay para sana punasan ito ngunit kusa siyang tumigil.
Hindi niya inakalang may iniinda pala itong tama ngun
