เมื่อทุกคนถอดหมวกกันน๊อคออก ฉันเห็นหน้าฟาโรห์ก็ตกใจ มุมปากเขาแตก มีเลือดซิบ คิ้วแตก ใต้ขอบตาแดงช้ำ ไนท์กับทรีโอและคีย์ ก็มีรอยพกช้ำบาง แต่ไม่มากเท่าฟาโรห์
“ แกเคลียร์ประสาอะไรวะเยินมาขนาดนี้ ”
ปริ้นถามฟาโรห์ แต่เขาไม่ตอบ เดินเข้าไปนั่งที่โซฟา ทรีโอเป็นคนตอบแทน
“ ประสามันไง ” ทรีโอโบ๊ยปากไปทางฟาโรห์
“ ไอ้แรมโบ้มันว่าไงบ้าง ”
“ ไอ้แรมโบ้มันพูดจาไม่ดี มันบอกว่าถ้าแน่จริง ก็ให้เพิร์ล ไปเคลีย์กับมันเอง เท่านั้นมันก็ซัดเขาก่อนแล้ว เหมือนเพิร์ลเปรี๊ยบเลย พวกฉันต้องลากกลับมานี่ ได้มาคนละแผลสองแผล ส่วนมันเยอะหน่อย สหบาทา ” ไนท์เล่า พร้อมกับถอนหายใจ
“ ใจร้อนชิบ...ฉันว่าส่งไปเคลียร์ผิดคนแล้วว่ะ ” ปริ้นส่ายหน้าบ่นออกมาบ้าง
“ มันบอกให้ฉัน ไปเคลียร์กับมันเองงั้นเหรอไนท์ ” ฉันถามไนท์
“ อย่า แม้แต่จะคิดนะเพิร์ล ฉันปวดหัวว่ะ แผลเก่ายังไม่ทันหายเลย ” คีย์มองหน้าฉันดุๆ ฉันได้แต่ยิ้มแหยๆ ให้
“ ฉ
