ฉันมองซ้ายมองขวา ยังกับขโมยระวังตำรวจยังไงยังงั้น เมื่อเช้าแอบซื้อขนมปัง ไว้กินตอนพักกลางวัน ฉันไม่ได้บอกคีย์หรอกว่า ได้บอกความจริงกับปริ้นไปแล้ว ฉันรู้สึกว่าคีย์แปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวาน ถามคำตอบคำ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันไม่มีเวลาถามมากนัก เพราะกำลังตื่นเต้นกับการได้เจอทรีโอกับไนท์ ในตัวตนที่เป็นคลีโอ แต่ยังไง ฉันก็แคร์ความรู้สึกคีย์เสมอ เขาคือเพื่อน คือส่วนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญต่อฉัน ไม่น้อยไปกว่าพวกสี่ยอดกุมาร
ฉันรีบหลบมุมทันที เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นฟาโรห์แว๊บๆ ไม่รู้พวกนั้นหลอกฟาโรห์ว่ายังไง
“ อุ๊ย!! เฮ้ย!! ”
ฉันตกใจเมื่อหันมาเห็นฟาโรห์อยู่ใกล้ๆ เขาใช้แขนกั้นฉันไว้ทั้งสองข้าง ไม่ให้หลบไปไหนได้
“ ทำอะไร ลับๆ ล่อๆ น่าสงสัย ”
“ จุ้น...เรื่องของฉัน อย่ามาทำรุ่มร่ามกับฉันนะ ” ฉันว่าเขา ย่อตัวลง แล้วเบี่ยงตัวหลบออกมาจากวงแขนของเขา เดินถอยหลัง มองฟาโรห์ไม่วางตา กลัวเขาจะตามมา
โคร้ม!!
