ฉันรีบกลับบ้าน ไปดูคีย์ เขายังนอนซมอยู่เลย ฉันอดห่วงเขาไม่ได้ เพราะปกติคีย์เป็นคนแข็งแรงไม่ค่อยป่วยบ่อยนัก
“ ไปหาหมอดีกว่านะ ยังมีไข้อยู่เลย …ให้หมอฉีดตูดหน่อยดีกว่า ”
“ ฉันไม่เป็นไร แค๊ก!ๆๆ ” คีย์ปิดปาก หันหน้าไปไออีกทาง
“ ไม่เป็นได้ไง ตัวยังร้อนอยู่เลย เดี๋ยวชัก ”
“ ฉันไม่ใช่เด็กนะ เวลามีไข้จะได้ชัก ” คีย์พูด แต่ยังหันหน้าไปอีกทางเหมือนเดิม
“ ฉันไม่ชอบนะ เวลาพูดกับฉัน แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่นน่ะ หันมาเดี๋ยวนี้เลย ”
“ ไม่เอา เดี๋ยวเธอติดหวัด ”
ฉันพยายามจับหน้าเขาหันมา แต่เขาก็พยายามฝืนไว้
“ ก็บอกแล้วไงว่าไม่กลัว ฉันแข็งแรงไม่ติดง่ายๆ หรอกน่า..ฮัดชิ้ว!!! ” ฉันขยี้จมูก หันไปจามอีกทาง ก่อนหันไปยิ้มแหยๆให้คีย์
“ แหมแข็งแรง....เป็นไงล่ะ ” ฉันเบะปากตอบกลับไป อย่างไม่ยอมแพ้
“ ก็เป็นแค่หวัด แต่ไม่มีไข้หรอกน่า ไหนๆ ก็เป็นแล้ว เช็ดตัวเลยดีกว่า ”
ฉันลุกขึ้นจะไปหยิบผ้า มาเช็ดตัวให้คีย
