ฉันปั้นหน้ายิ้มเข้าไปหาปริ้น ไนท์ และทรีโอ ไม่เห็นบรรดาแฟนๆของพวกเขา คงนั่งที่โต๊ะกันหมดแล้วพวกเราต้องขึ้นไปอยู่บนเวที
“ คลีโอ...ฟาโรห์ล่ะ ” ปริ้นถาม ตามองข้างหลังฉัน คงคิดว่าฟาโรห์น่าจะมากับฉัน
“ ไปไหนแล้วไม่รู้ ช่างเถอะ! เราขึ้นไปเล่นดนตรีกันเลยสิ ” ฉันหลบตาพวกเขา หันหน้าหนีไปทางอื่น
“ ขับรถหนีพวกฉัน จับเธอนั่งหน้า กอดซะแน่น ฟาโรห์มันไม่เคยทำอะไร กับใครขนาดนี้ พวกเธอมีอะไรที่ยังไม่เคยเล่าให้พวกฉันฟังใช่ไหม ” ทรีโอมายืนดักหน้า แล้วถามด้วยสายตาคาดคั้น
“ ทรีโอ...แกอย่าเพิ่งคาดคั้นคลีโอสิวะ ”
ไนท์ดึงแขนทรีโอออกไป แต่ทรีโอขืนไว้ ฉันมองหน้าพวกเขาทีละคนก่อนพูด
“ ระหว่างฉันกับฟาโรห์ ไม่มีอะไร ไม่ว่าจะเป็นอดีต ตอนนี้ หรือต่อไป คำตอบก็คือไม่ ”
“ เฮ้ย! พวกแกนี่มายืนพูดเรื่องบ้าอะไรวะ ไป...แกก็ขึ้นไปร้องเพลงได้แล้วทรีโอ คลีโอไปเล่นคีย์บอร์ดเดี๋ยวสักพักเราค่อยไปนั่งโต๊ะ ให้น้องๆ ในชมรมเล่นแท
