ฉันตื่นเช้า ยืนบนระเบียงห้องนอน ของฟาโรห์ ตรงนี้ มองเห็นบ้านของฉัน บ้านที่ฉันเคยอยู่กับแม่อย่างมีความสุข ได้อยู่ใกล้ๆฟาโรห์ ได้เล่นกับปริ้นไนท์ และทรีโอทุกวัน เมื่อก่อนเคยคิดว่า ถ้าฉันไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้วก็ไม่เคยเสียดาย เพราะฉันได้เก็บความสุขทุกอย่าง ที่มีร่วมกันกับพวกสี่ยอดกุมาร ไว้ในความทรงจำแล้ว
บ้านยังเหมือนเดิม ทุกอย่าง ขาดแต่ความสุข ความสนุกที่เคยมี มันหายไปกับกาลเวลา ที่ไม่อาจย้อนคืน
“ ทำไม่มามาอยู่ที่บ้านนี้ล่ะ เราจะได้อยู่ใกล้กันเหมือนเดิม ”
ฟาโรห์กอดฉันจากทางด้านหลัง หอมแก้มฉันฟอดใหญ่ เขายังคงคิดว่า ฉันเลิกคิดที่จะไปจากเขาแล้วอย่างนั้นเหรอ
“ พ่อไม่อยากให้คิดมาก กลัวฉันฆ่าตัวตายมั้ง ”
“ รู้ไหม ฉันมองบ้านของเธอจากตรงนี้ทุกวัน หวังว่าวันหนึ่งจะเห็นเธออยู่ที่นั่น ”
“ ก็เห็นตรงนี้แล้วไง ใกล้กว่าบ้านฉันอีก ”
“ จริงดิ ไม่ได้แค่มอง ได้กอด ได้หอม ” พูดจบเขาก็หอมแก้มอยู่นั่น
