ฉันเดินทอดน่องเอื่อยๆ ทำใจรอเวลา ไม่สนใจกับเสียงเป่าปากแซวอยู่ใกล้ๆ
ช่วงบ่าย ฉันเข้าเรียนตามปกติ ไม่ได้สนใจคนรอบข้างสักเท่าไหร่ แม้แต่ลิลลี่ที่นั่งอยู่ข้างๆ
คีย์เป็นคนโทรมาบอก ว่าพวกนั้นอยู่ที่นั่นกันหมดแล้ว
ฉันคิดผิดหรือคิดถูกที่ทำแบบนี้ ฉันพาตัวเองให้เข้ามาพบกับความเจ็บปวดอีกทำไมนะ พวกเขาก็อยู่ดีมีสุข มีแฟนเป็นตัวเป็นตนกันหมดแล้ว ฉันไม่ควรเอาตัวเองเข้าไปแทรก เพราะฉันคือคนอื่น สำหรับพวกเขาไปแล้ว
ฉันหยุดยืนหน้าห้องซ้อมดนตรีของชมรม ได้ยินเสียงดนตรีดังกลบเสียงอื่นๆ มาเป็นจังหวะ ยืนทำใจสักพักก่อนก้าวเท้าเข้าไป
พวกเขาให้คีย์เป็นหัวหน้าชมรม ฟาโรห์ยังเล่นกลองเหมือนเดิม ทุกคนยังคงเล่นสิ่งที่พวกเขาชอบและถนัด โซเฟียกับทรีโอเป็นนักร้องนำ คีย์ เล่นคีย์บอร์ดเหมือนที่ฉันเคยเล่น
ทุกคนหยุดเล่นดนตรี ทรีโอหยุดร้องเพลง สายตาทุกคู่พุ่งตรงมาที่ฉัน มีเพียงคีย์ที่โบกมือให้ กระโดดลงมาจากเวทีเตี้ยๆ เด
