İnsanın içindeki sevginin biraz da olsa kalmış duyguların nasılda bir anda öldüğüne şu an şahitlik ettim. Bana anlattıklarını normal bir şeymiş gibi gören adam benim kocamdı. İlkimi verdiğim adamdı. Sevdiğim dediğim kişiydi. O bir katildi. O bir tecavüzcüydü. Neyin etkisinde yaptığı umurumda değildi. Oturmaya çalışırken ayağa kalkmış “Dilşah yemin ediyorum yapmak istemedim” tarzında benimle konuşmaya çalışıyordu.
“Aram, sen nasıl bir insansın ha? Ne yaptın?”
“Dur, hemen yargılama Dilşah inan kendimde değildim. Sadece tavlayıp sonra da bırakacaktım. Nasıl oldu bilmiyorum. Kendime geldiğimde ikizim de yarı çıplaktık ve o ölmüştü.”
“Sus. Sus Allah’ın cezası sus. Bir de anlatıyorsun. Allah’ım aklımı kaçıracağım.”
Bana yaklaşıp dokunmak istediğinde kendimi geri çektim. Gözlerim büyümüş ru
