Konağa geri döndüğümde akşam olmak üzereydi. İlyas amca ile konuşup adamlar için Reşat ve Polat’tan söz aldıktan sonra belediyeye geçip izinler için başvuru yapmıştım. Dila ablaya uğrayıp babamı gördüğüm de ona tek başımızayken söz vermiştim. Hem bu hale düşmesinin bedelini ödetecektim onlara hem de bize yaptıklarının hesabını soracaktım. Ben ki sessiz sakin kendi halinde bir kızdım. Tek emelim mesleğimi yapmak ilerlemekken uğraştığım şeyler ajan filmlerindeki o aksiyonu aratmıyordu.
İşin bir de duygusal boyutu vardı ki o konuya hiç girmiyordum. Düşünmemeye çalışıyordum. Aram benim duygusal olarak erkeklere olan güvenimin altına dinamit döşemiş sonra da acımadan patlatmıştı. Ne diyebilirdim ki. Şu an gözümde o yönde bir erkek anca ölü olursa sempatik görünebilirdi.
Büyük kapıdan girip
