Çardağa oturduğumda Emine de karşıma oturdu. Polat bize bardaklarla taze demlenmiş çay da getirdiğinde onun gözlerinin içine baktım.
“Beni neden buraya getirdiğiniz.”
“Konuşmak için neden olacak?”
“Ne konuşacağız ki?”
“Ayşe’yi. Dün teyze kızına verdiğin akılları. Fahir hocanızı. Genel bir sohbet yani.”
Emine’nin gözleri büyüdü. Anlaşılan dünkü konuşmalar birilerinin kulağına gittiğini anlamıştı. Yine de inkar en etkili silahtı.
“Ne demek istediğini anlamıyorum ben terbiyesizlik yapmayın bırakın evime gideyim. Adam kaçırmak bu.”
Geri yaslanıp bacak bacak üzerine attığımda telefonu elime aldım. Alaycı bakışlarım sonrası “Peki ben dün sizi dinlediğimi hatta ses ve video kaydı aldığımı söylersem? O zaman da sonuna kadar inkâr yoluna girer misin? Ya da bülbül kesilir anlatır mısın?”
