Bir insanın herkese mi zararı dokunurdu? Herkes mi onun yaptıklarından hasar alırdı? Oluyordu işte. Aram Avcıoğlu elinin değdiği değmediği birçok kişinin travması oluvermişti.
Yanımda Karwan diğer yanımda Dilşad bir pedagogun odasının önünde dururken sıranın bize gelmesini bekliyorduk. Duyduklarımdan sonra defalarca kez sormuş neler olduğunu anlatmasını istemiştim ama cevap olarak sadece titrek ve gergin bir sarılma almıştım.
İçerideki küçük çocuk ve annesi çıktığında biz ayaklandık. Dilşad kardeşimizle dururken önden ben girdim ve durumu izah ettim. Duyduklarımı yaşadıklarını babamın kaybını Dilşad’ın ortaya çıkmasını ve daha fazlasını. Sonunda sıra ona geldiğinde içeri girdi ve beklemeye başladık. Gergindik. Dilşad, kaşları çatılmış vaziyette öylece Karwan’ın girdiği kapıya bakıyordu
