“Thank’s God, dumating ka rin. Akala ko hindi kana tutupad sa usapan?”, si Nicholai ng makalapit siya sa kinaroroonan nito. Mas nauna itong dumating kesa sa kanyang at nasa loob lamang ito ng sasakyan. Nakilala naman siya agad ng driver nito kaya bumaba ito sa sasakyan at sinalubong upang tulungan siya sa kanyang bagahe.
“Excuse me, marunong akong tumupad sa usapan.”, mataray niyang wika dito. Sa tinuran niya ay wala namang kahit na anong pagkainis o galit na rumehistro sa mukha ni Nicholai bagkus ay umusog ito upang bigyan siya ng upuan sa tabi nito.
“I think so, too.”, nakangiting turan ni Nicholai ngunit tinaasan lamang niya ito ng kilay habang ipinupwesto ang sarili katabi nito.
“Sir, ma’am, lalarga na po ba tayo?”, ang driver pagkatapos nitong mailagay sa compartment ang bagahe ng
