Bölüm 28: Makinenin Kalp Atışı
Karanlıkta ilk ölen duyu görme değildi; yöndü.
Sesin nereden geldiğinin bir önemi kalmamıştı. Ses, artık her yerdeydi. Ayaklarının altındaki kayanın derinliklerinden geliyor, mağaranın görünmez kubbesinden yansıyor, iliklerine işleyen bir titreşimle bedenlerinin her hücresini ele geçiriyordu. Kaşifin duvara kazıdığı o çaresiz kelime, Aslı’nın zihninde bir alay gibi çınlıyordu: *DİNLEME.*
Ama dinlemekten başka yapabilecekleri hiçbir şey yoktu.
**GÜM...**
Ses artık bir kalp atışı gibi değildi. Daha çok, dev bir dağdan kopup vadiye yuvarlanan bir kayanın, her dönüşünde çıkardığı o kaçınılmaz, kıyametvari sesti.
**GÜM...**
Daha yakın. Daha güçlü. Artık sadece bir ses değil, fiziksel bir mevcudiyetti.
Mert, o an düşünmeyi bıraktı. Yılların verdiği askeri e
