Aslı'nın küçük taş evinde, masanın üzerine yayılmış o kadim sembollerin çizimleri, artık sadece birer şekil olmaktan çıkmış, Sarnıçköy'ün derinliklerinde gizlenen tehlikeli bir sırrın haritasına dönüşmüştü. Mert ve Aslı, tüm gece süren uykusuzluklarına ve üzerlerindeki yorgunluklarına rağmen, buldukları bu bilgiyle hem büyük bir şaşkınlık hem de yoğun bir sorumluluk hissediyorlardı. En son sembol dizisinin, Mert'in ilk geldiği gece karşılaştığı terk edilmiş kulübeye işaret etmesi, akıllarındaki tüm soruları o noktada birleştirmişti. Mert, o gece kulübede gördüğü silueti ve yaşadığı kovalamacayı hatırladı; kalbinde donuk bir korkuyla karışık bir öfke hissediyordu. Şimdi, her şey bir anlam kazanıyordu, sanki hayatlarındaki tüm parçalar bu noktada kesişiyordu.
"Kulübe," diye fısıldadı Aslı,
