* * * * *
ZERDA 'dan...
"Neyse, ben artık kalkayım, gitmem gerekiyor," deyip ayağa kalktım. Roza bana üzgün bakışlar attı ve “Ne olur, biraz daha kal, oğlumla biraz daha vakit geçireyim,” dedi, kucağındaki Cihan bebeğe biraz daha sarılarak.
Ama biliyordum ki o çok kötü bir insandı. Her şeyi yapabilirdi. Ona güvenmemeliydim. Bu yüzden yaklaştım, Cihan’ı kucağından alıp doğruldum. Roza ayağa kalktı. Gözleri yalvarır gibiydi ama ben acımasız olmak zorundaydım. Cihan’ı ona tamamen veremezdim. O, elbette cezasını çekmek zorundaydı. Yoksa akıllanmazdı. Fırat’a bu haksızlığı yapamazdım. Aramızdaki ilişkiye zarar veremezdim. Zaten buraya gelmem bile başlı başına bir hataydı.
“Gitmem gerekiyor. Sizi yine görüştüreceğim ama Fırat’ın bundan haberi olursa çok kötü olur. Bu yüzden benden haber bekl
