* * *
Onlar minibüsle bahçeden ayrıldıktan sonra, geride kalan sessizlik adeta kulaklarımı sağır etti. Birkaç dakika boyunca kimse yerinden kıpırdamadı. Ardından, Fırat’ın talimatıyla korumalar Azad'ı serbest bıraktı. Azad, özgürlüğüne kavuşmuş gibi değil, zincirlerinden kopmuş bir mahkum gibi, tüm ağırlığıyla bahçenin toprak zeminine çöktü. Hıçkırıkları, önce alçaktan, sonra giderek yükselerek bahçeyi doldurdu. Küçük bir çocuk gibi, çaresiz ve savunmasız bir şekilde ağlıyordu. Yüreği paramparça olmuştu. Sevdiği kızın arkasından gözyaşı döküyordu; ama artık bu gözyaşları hiçbir şeyi değiştiremeyecekti. Sıla gitmişti. Geri dönmeyecek kadar uzaklaşmıştı.
Azad çok iyi biliyordu ki, artık hiçbir güç onu Sıla'ya kavuşturamayacaktı. Fırat, onu ondan önce götürecek, Sıla’yı babasına teslim edec
