Arabanın arka koltuğunda saklanıyordum, heyecandan kalbim küt küt atıyordu. Her geçen saniye, nefesimi tutarak Azad’ın içeride söylediklerinin bir yalandan ibaret olmasını diliyordum. Çünkü eğer söyledikleri gerçekse, çok kötü şeyler olacaktı. Kafamda binbir türlü senaryo geçiyor, her ihtimali hesaba katıyordum. O an, zamanın ne kadar yavaş geçtiğini hissettim. Her an bir şeyler olacakmış gibi hissediyor, her sesin ardından korkuyla başımı kaldırıyordum. Ne yapacağımı, ne olacağını tam olarak kestiremiyordum ama sadece bir şey istiyordum: Azad’ın sözlerinin yalan olması...
Yola çıkalı neredeyse bir saat olmuştu. İçimde büyüyen huzursuzlukla arka koltuğa biraz daha sindim, varlığımı küçültmeye çalışıyordum. Gözlerimi camdan dışarı dikmiş, hızla akıp giden karanlık yolu izliyordum. Azad’ın
