* * *
Fırat’ın soğuk bakışları ruhuma işliyordu. Odanın içindeki hava, onun öfkesiyle birlikte giderek daralıyordu. Kaçıp gitmek istiyordum, ama bu adamın sert duruşu beni yerime mıhlamıştı.
“Sen ve ailenden nefret ediyorum, anladın mı?” diye bağırdı. Sesindeki yankı sanki her duvarı yıkarak üzerime çöküyordu. Bir adım geriledim, ama Fırat’ın gözleri beni takip etmeye devam etti.
"Benim hiçbir suçum yok! Kemal'in yaptıkları yüzünden neden bana bu şekilde davranıyorsun?" diye karşılık verdim. Sesim, içinde biriken korku ve öfkenin titrek yankısıydı.
Fırat, yüzünde alaycı bir ifadeyle bir adım daha yaklaştı. “Hiçbir suçun yok, öyle mi? O zaman neden buradasın, melek olduğun için mi? Zengin bir aileye gelin gideceğim diye mutlu bile olmuşsundur, numara yapma bana!"
Sözleri, içimdek
