* * *
Fırat, elimi sımsıkı tutmuş, kararlı ve aceleci adımlarla beni peşinden sürüklüyordu. Onun ardından yürümek değil de adeta sürüklenmek gibiydi bu. Her ne kadar nereye gittiğimizi merak etsem de o, sadece "Balayına gidiyoruz," demekle yetiniyor, gideceğimiz yerin adını bile söylemeden yürüyordu. Kalbim, o bilinmezliğin içinde çırpınıyordu. Bir yanım ürkek, bir yanım öfkeli, bir yanım da çaresizce merak içindeydi.
"Fırat, beni nereye götürüyorsun?" diye sordum, ayaklarım onun adımlarına ayak uydurmaya çalışırken.
O ise arkasına bile bakmadan, yüzünde her zamanki umursamaz ifadesiyle, "Sabret. Gittiğimizde göreceksin," dedi.
Ona direnmeye başladım. Elimi çekip kurtarmaya çalıştım ama koca cüssesiyle bana karşı koymak öylesine güçsüz kalıyordu ki bedenim, denemek bile beyhudeydi. "Ya
