บทที่ 41 หนี
แองเจล่ากำลังนั่งเหม่อลอยทอดสายตาไปนอกกระจกห้อง วิวสุดลูกหูลูกตาตรงหน้าที่เธอเห็นอยู่ทุกวัน จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่แน่ใจว่านั่นคือที่ใด ใช่ทางกลับบ้านไหม หลายวันมานี้เธอพยายามที่จะหาทางหนีออกไปจากสมาคมตะวันตก แต่ไม่ว่าจะวิธีใดเธอก็ไม่สามารถออกไปพ้นจากรั้วสูงได้
ระบบรักษาความปลอดภัย และเวรยามที่นี่แน่นหนาไม่ต่างจากคุก หลายครั้งแองเจล่าทำได้เพียงแค่เดินลงไปสำรวจและก็ต้องเดินกลับขึ้นมา ตอนนี้ในอกเธอมันร้อนรุ่มไปหมด มีหลายอย่างที่เธอต้องกลับไปพิสูจน์ความจริง คลอฟท์ทิ้งคำพูดไว้มากมายพร้อมหลักฐานบางอย่าง ถึงแม้ว่าเธอไม่อยากจะเชื่อ แต่ใช่ว่าสิ่งที่เขาบอกมันจะไม่มีส่วนไหนให้น่าสงสัย
และที่ทำให้เธอเศร้าซึมผิดปกติ นอกจากอาการทางกายที่ไม่ค่อยปกติมากนัก หัวใจเธอก็หดหู่จนเผลอร้องไห้ออกมา นอกจากกระจกบานนี้แล้ว ก็มีประตูห้องที่เธอมองมันบ่อย คอยมองว่าเมื่อไหร่ที่จะมีใครผลักประตูเข้ามา
