บทที่ 42 พาน้องกลับบ้าน
สำนักงานใหญ่สมาคมตะวันตก
หลังจากลูกน้องของคลอฟท์กลับออกไปแล้ว เธอจึงรู้ว่าชายหนุ่มกำลังเดินทางกลับมา แองเจล่าไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงกลับมาในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะแบบนี้ แม้ว่าจะอยากรอเจอหน้า เพื่อพูดคุย เพราะไม่รู้ว่าจากกันคราวนี้จะมีโอกาสได้เจอเขาอีกไหม ซึ่งแองจี้ก็ไม่รู้ว่านั่นเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายหากต้องจากกันตลอดกาล
แต่ถ้าหากเธอไม่หนีออกไปคืนนี้ คลอฟท์ไม่มีทางปล่อยเธอไปและเธอคงไม่อาจรอจนถึงวันที่ครอบครัวของเธอบุกมาถล่มที่นี่แน่ การกลับบ้านครั้งนี้เพื่อกลับไปตามหาความจริง ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องชาติกำเนิด แต่มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น ที่ทำให้คลอฟท์เจ็บแค้นถึงขั้นเรียกพ่อเธอว่าฆาตกร
ความมืดแผ่คลุมไปทั่วอาคารสำนักงานใหญ่ แองจี้ที่อยู่นี่มานานกว่าสองเดือน เธอรู้ดีว่าเธอต้องเลือกเดินเส้นทางไหน ที่มันจะมืดพอกำบังร่างของเธอจนไปถึงประตู C ร่างเล็กในชุดเสื้อผ้าเข้ารูป
