HANNAH'S POV:
NAPAHAGULHOL akong sumubsob sa dibdib nito pagpasok namin ng van. Inaalo naman ako ni Russel na hinahagod-hagod sa likuran habang yakap-yakap niya akong pinaupo sa lap niya.
“Shhhh, tahan na, sweetheart. Hwag mo nga siyang iyakan. Hindi naman siya worth it na iyakan mo e. Tahan na, hmm? Makakasama sa inyo ni baby na umiiyak ka.” Malambing pag-aalo nito na paulit-ulit akong hinahalikan sa ulo.
Para akong batang humahagulhol sa balikat nito ngayon. Hindi ko alam kung dahil buntis ako kaya napaka emosyonal ko. O dahil alam kong siya ang babaeng nagluwal sa akin. Ang taong dapat na kauna-unahang pumuprotekta at nagmamahal sa akin. Dahil anak niya ako. Mama ko siya. Pero heto at–bagong silang niya pa lang sa akin ay ipinahingi niya na ako sa ibang tao. Na para lang akong kuti
