Pero hindi iyon nakaligtas kay Glenville. Gayunpaman, hindi siya nagsalita. Lumapit lang siya at marahang hinagod ang likod ko.
"Okay lang ‘yan. I always feel the same way, kapag dumarating din ang birthday ni Mommy."
Tumango ako. "Thanks, Glen. Sa wakas, mabibisita ko na siyang muli. Hindi ko magawa dati, kasi bukod sa halos wala akong time. Wala rin akong kasama. Hindi ko nga alam kung naalala pa ba ni Daddy ang birthday ni Mommy."
“Shh… huwag mo nang isipin iyon. Lalo lang bibigat ang loob mo. I’m here now. And I will never leave you,” mariing pangako niya. Lalo namang nabagbag ang loob ko at dalawang beses akong napalunok.
Hindi na niya ako pinilit pang magsalitang muli. At nagpapasalamat ako roon.
Tahimik ang sementeryo nang makarating kami. Sunday kasi. May ilang pamilya na nagl
