อริรักหวานใจ (ชุด รักที่ปรารถนา)

1.สู่อ้อมแขนซาตาน (1)

ค่ำคืนก่อนวันเกิดเหตุ...

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองแก้ววิสกี้ในมือจับแกว่งไปมาด้วยความเซ็ง เมื่อวานเขาไปงานเปิดตัวรถรุ่นใหม่ของเวลเลโอรถสัญชาติเยอรมันสุดหรู แล้วก็ได้เห็นว่ารติยาควงตัวจริงของเธอออกงาน ความจริงก็อยากลงใต้เลยให้รู้แล้วรู้รอดแต่อยากเที่ยวแก้เซ็งจึงขอเกงานต่ออีกวันสองวัน แต่ทั้งคืนที่ผ่านมาได้สนุกกับสาวทรงอวบอย่างสุดเหวี่ยงเขาก็ยังเบื่อเหมือนเดิม คืนนี้ก็ไม่ต่างกัน แม้จะมีสาวหุ่นเซ็กซี่ในชุดน้อยชิ้นนั่งคลอเคลียรินเหล้าให้ไม่ขาด แถมเจ้าตัวยังรู้หน้าที่ ลูบอกเขานิดไล้ต้นขาหน่อย ปลุกเร้าทีละเล็กน้อย รอเวลาโดยไม่กวนอารมณ์ให้หงุดหงิด

อามินยกแก้ววิสกี้ดื่มรวดเดียวโดยไม่รู้สึกบาดคอ หลังวางแก้วลงก็หันไปคว้าคอเล็กของสาวข้างกายมาบดเบียดริมฝีปาก ล็อกต้นคอให้รองรับจูบแสนดุดันของเขา ปลายลิ้นอุ่นเคลื่อนรุกได้ง่ายดายเมื่ออีกฝ่ายเองก็ตอบสนองทันใด แขนกำยำขยับโอบร่างอิ่มให้มาคร่อมตักตน หญิงสาวก็ยกขาตามอย่างเต็มอกเต็มใจ ก่อนมือหนาข้างหนึ่งจะวางบนอกอวบบีบขยำพร้อมปลายลิ้นทั้งคู่โรมรันพันตูด้วยความดุเดือด

“อ๊ะ...”

หญิงสาวอุทานแผ่วเมื่อเขาปล่อยปากเธอเสียงดัง หากก็ไม่ได้แสดงท่าทางไม่พอใจ แถมเจ้าตัวยังแนบริมฝีปากมาไซ้แก้มกับซอกคอเขาต่อไม่ให้อารมณ์ขาดห้วง

ชายหนุ่มหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมากดโทรหาคนของตนที่อยู่หน้าห้องวีไอพี

“กลับโรงแรม”

เอ่ยเพียงเท่านั้นก็ตัดสาย

“ไม่ถูกใจอะไรบอกฉันได้นะคะ”

หญิงสาวถามเสียงอ้อน ดวงหน้าที่ตกแต่งอย่างดีสวยงาม ดวงตาดูเย้ายวนสื่อความหมาย

“ผมชอบความเป็นส่วนตัว”

แม้จะพูดคุยด้วยภาษาอังกฤษ หากก็พอสื่อสารกันเข้าใจ ด้วยไนต์คลับที่เขามานั้นหรูหรา ถึงสาวๆ อาจจะไม่ถึงกับพูดได้คล่องแต่ก็คุยกับแขกได้

อีกฝ่ายยิ้มโปรยเสน่ห์ ลงจากตักเขาอย่างมีชั้นเชิง ร่างสูงใหญ่จึงลุกขึ้นยืนโอบไหล่บางพาสาวสวยในชุดราตรีรัดรูปสั้นสีดำเดินออกไปนอกห้อง และเจ้าตัวก็โอบเอวเขาอย่างไม่ยอมห่าง

ร่างสูงใหญ่ของอามินโอบสาวข้างกายเดินมารอลิฟต์ของโรงแรมโดยมีคนของเขาตามมาด้วยสองคน แม้จะอิงแอบกันมาในรถตลอดเวลา ทว่าชายหนุ่มยังเก็บมือเก็บไม้ได้ดี เขาไม่เคยหลุดปฏิบัติกิจอย่างว่าต่อหน้าคนของตน และไม่เคยควบคุมตัวเองไม่ได้

ครู่หนึ่งลิฟต์จึงเปิดออก สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าทำให้คิ้วเข้มกระตุกเล็กน้อย อามินจะไม่สนใจเลยหากหนึ่งในผู้หญิงสองคนที่ยืนกอดจูบนัวเนียแล้วรีบผละห่างจากกันจะไม่ใช่เธอคนนั้น

ผู้หญิงที่มาอ้างตัวว่าคบหาอยู่กับรติยา

อีกฝ่ายเองก็ดูเหมือนจะชักงักเล็กน้อยเมื่อบังเอิญสบตากับเขา ทว่าก็ตีหน้านิ่งเดินตัวตรงข้างร่างระหงของสาวอีกคนออกจากลิฟต์ไปพร้อมกัน ไม่มีท่าทางคลอเคลียนัวเนียแต่อย่างใด ผิดจากเมื่อครู่ลิบลับ

อามินไม่ได้เหลือบมองตามเธอ เขาก้าวเข้าลิฟต์พร้อมกับสาวของตน หันหน้าออกไปด้านนอก ตาคมมองตรงราวไม่ใส่ใจทว่าแท้จริงแล้วจดจ้องแผ่นหลังบางของสองสาวที่รูปร่างและส่วนสูงไล่เลี่ยกันกระทั่งลิฟต์ปิดลง

“คุณเข้าไปรอในห้องนอน”

เข้ามาในห้องสวีตสุดหรูของโรงแรมแล้วอามินก็เอ่ยกับสาวที่ตนหิ้วมา อีกฝ่ายทำตามอย่างไม่อิดออด หากก็ไม่ลืมทิ้งสายตาเย้ายวนเชิญชวนมาให้

“ฉันต้องการเธอ”

อามินบอกกับการ์ดของตนเสียงเรียบ ดวงตาคมสีน้ำตาลเข้มมาดหมาย

“คุณหมายถึง?”

ทราวิสการ์ดคนสนิทของอามินถามกลับย้ำ ด้วยความที่สนิทกันเหมือนเพื่อนอามินจึงไม่ถือหรือหงุดหงิดใส่อีกฝ่าย

“คนที่แจมนัดไปหลอกฉัน”

คนสนิทของเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าก็รับคำแล้วติดต่อผ่านเครื่องสื่อสารขนาดเล็กที่การ์ดทุกคนมี เพื่อส่งข้อความที่ผู้เป็นนายสั่งให้กับการ์ดซึ่งแสตนด์บายอยู่ด้านล่างโรงแรม

ขณะที่ร่างสูงใหญ่ของอามินเดินเข้าห้องนอนอย่างไม่สนใจอะไรอีก ส่วนทราวิสกับการ์ดอีกคนก็ขยับไปยืนชิดประตู ไม่ได้ออกไปยืนหน้าห้องพักเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนหรือแสดงตัวให้แขกในโรงแรมคนอื่นตระหนก แม้จะมีเสียงแว่วจากในห้องนอนมาบ้างทว่าพวกเขาก็ชินเสียแล้ว