Soldiers Billionaires Heir

Chapter 16

Lucy

"Hello Maika, kamusta kayo Dyan?" tanong ko kay Maika sa phone. Its been a month ng hindi ako nakabalik sa Training Camp dahil ayaw akong payagan ni Kuya Aries. Bwesit na allergy matagal ko tuloy hindi nakita si Marco. Kuya stated that he doesn't like Marco. Kaya bantay sarado akong sa mga body guard.

Ayaw ni niya rin sa Mansion ako umuwi. He wants me here sa house niya to make sure I'm safe. Simula pa noon masyado ng mahigpit ang kuya sa akin daig pa ang Daddy sa higpit.

Napabuga ako ng hangin na nakatingin sa labas ng bintana ng kwarto ko dito sa bahay niya. Napakatahimik simula ng umalis si aAte Janel. Umalis ito ng hindi namin alam ang dahilan. Mabait ito sa akin lagi akong sinasama noon kahit saan ito magpunta. Ang ko na gusto sa bahay na ito ngayon lagi nang pumupunta dito si Trisha ang Secretary ng kuya Aries dikit ito ng dikit sa kanya parang linta.

"Hello Gurl, kamusta kana. Kami okay lang kami dito. Well managed ko naman ang Cafeteria." sabi nito.

"Thank you Gurl, nextime babawe ako sayo." sagot ko rito.

"Okay lang iyon, basta ikaw."

"Si Marco nga Pala kamusta.?" tanong ko rito.

"Well, speaking of Marco kapa pasok niya lang dito sa caf. Laging bugnutin. Usap-usapan dito na maslalong naging masungit lahat sinisigawan. Pag sa field Naman pinapahirapan ang mga bagong trainers." palatak nito.

Napakagat labi ako hindi ako sumagot kay Maika.

" Laging tinatanong ng mga sundalo rito kung kailan ka raw babalik at ng mabawasan ang kasungitan ng Marco na ito."

"Maika I miss him. Gusto ko ng bumalik diyan kaso mahigpit ang mga men in black ni kuya." sumbong ko rito. "I can't scape."

"Humanap ka na lang ng tiyempo. Okay. Wait, ang weird ng Marco mo sa nakalipas na isang buwan."

"Bakit.?

"Diba parang monster kumain iyon. Pero napapansin ko hindi niya inuubos ang pagkain niya at kahit iyong kape nito. Bigla Naman yatang nagdiet."

Nakagat ko uli ang mga labi ko Ngayon ko lang naalala na ako Pala ang nagluluto ng pagkain ni Marco. Nahalata kaya nito ang pagkakaiba ng lasa?

" Maika? I think I need to go back there. As soon as possible."

" Huh? Bakit?"

" Basta. Sige bye kita na lang tayo diyan." hindi ko na hinintay na makapag paalam si Maika pinatay ko na ang phone at binuksan ang closet para kumuha ng ilang mga damit.

Nagbihis ako at sinukbit ang back pack sa likod ko. Dahan dahan akong bumaba ng hagdan. Pasilip silip pa, tinitingnan ko kung may nakabantay. Nang makitang walang bantay ang Gate patakbo akong lumabas at pumara ng taxi. Sinabihan ang driver na sa pasay ako. Magko commute na lang ako at sa sakay ng bus pa Cavite.

Oh, Marco babalik na ako sayo.

***

Marco

Dahil sa nangyari kay Lucy parang gusto Kong patayin si Melik. Isang buwan ko ng hindi nakikita si Lucy. Wala rin akong balita rito kung okay lang buh ito. Nakalabas na ba ito ng hospital. Ayaw kasing sabihin ni Maika.

Napansin ko ring simula ng umalis ito nag-iba na ang lasa ng pagkain ko at ng kape. Hindi na ako nakatiis Tinanung ko na si Manang Josie kung sino ang nagluluto ng pagkain ko Araw-araw. I was shocked ng malaman si Lucy pala. I was so happy at the same time mapait akong napangiti.

Lumabas ako ng kwarto at ng tungo sa Boxing gym ng Camp. I saw Melik seating on the bench. Kinuha ko ang isang pares ng boxing globs. Pasuray-suray na lumapit dito. Itinapon ko sa harap niya ang isang pares ng globs. Napatanga ito sa akin at nagtataka.

"Para sa ano yan?" kunot noong tanong nito.

"Isuot mo." utos ko.

"Lasing ka ba?" tanong uli nito.

"Come on Melik don't ask me anything, hindi ako lasing. Isuot mo na iyan."

He smirked "Hindi ka lasing pero ang aga-aga naka inum ka at don't tell me bubugbugin mo na Naman ako." tanong nito pero isinuot na rin ang globs.

"No, I won't hurt you. Come." sabi ko ritong nagpatiuna ng pumasok ng ring.

Pumusisyon na ito.

"Pouche me." utos ko rito. I want him to hurt me.

"What? Are you crazy? May tuyo na ba iyang utak mo?"

"Suntok na!" sigaw ko rito.

"Damn it! Marco. Ngayon lang kitang nakitang ganyan." sigaw ni Melik.

"Suntok na sabi.!" sigaw ko uli rito.

Sa una ay nag-aalinlangan ito pero kalaunan sumuntok na rin. Tinamaan ako sa pisnge pero hindi ako gumanti. Napangisi ako dito.

"Yan lang ba ang kaya mo?" tukso ko rito.

Inundayan uli ako ng suntok. Tinamaan ako sa tagiliran at sa mukha. Nakailang suntok na si Melik dumudugo na ang buong mukha ko. Gusto na sana nitong tumigil pero inutusan ko uli itong suntukin ako.

"Damn it! Marco. Magpapakamatay ka buh?" humihingal itong humento sa pagsuntok.

I'm I crazy I think I am. Kulang pa itong sakit ng suntok mo sa pagpapasakit ko sa kanya. Iyong mahal mo pero hindi mo kayang panindigan because you make a promise to someone dahil alam Mong she needs you more than Lucy. Damn it!

Napaupo ako sa sahig ng ring at isinubsob ang mukha sa sahig. Feeling so hopeless. Kailangan patayin mo ang nararamdaman mo dahil lang sa isang pangako.

"Tell me Melik Gago ba ako?" tagis ang mga baggang tanong ko rito

"Well to tell you the truth, Yes you are an asshole." nakapamewang na sagot nito.

"I don't deserve her, do I?"

"Yes,!"

I smirked. His right.

"Do you love her?" tanong nito.

"Yes, I do."

"Bakit hindi mo Iwan si Jessa?"

"Hindi ganon kadali iyon Melik. I made a promise but I love Lucy. Damn it!"

Kung iba lang sana ang setwasyon. Matagal ng naging akin si Lucy. I think hindi ko ba sana siya pinaasa. Mas nasasaktan ako pagnakikita ko siyang nasasaktan. I love her four years ago pa but she's to young at the time. Pero may kasunduan ako at ang daddy ni Jessa thats why I keep on hurting Lucy. Damn it! She don't deserve it. Damn it! Pero ano ang magagawa ko? At ano ang gagawin ko? I was so frustrated and a asshole as well.

***

Lucy

"Ang bilis mo na man yata nakarating dito? " tanong agad ni Maika sa akin pagpasok ko ng Cafeteria.

"Nakahanap lang ng teyempo." sagot sabay tawa.

"Nagawi ba dito si Marco?" tanong ko Iginala ko pa ang mga mata sa loob ng Cafe.

"Kaninang umaga Oo, pero ngayon hindi." sagot nitong may kinakalikot sa ilalalim ng table.

Napalingon ako sa pinto ng Cafe ng may pumasok. It was Melik.

Lumapit ako rito. Nagulat naman ito pagkakita sa akin.

"Hi, bakit nandito ka?" tanong nito.

"Si Marco nakita mo ba si Marco?" tanong ko hindi ko pinansin ang tanong nito sa akin.

"Nasa kwarto niya. May lagnat. Kukuhaan ko lang siya ng pagkain." sagot nito.

"May lagnat? Bakit?" nakakunot noo uli Kong tanong.

"Nasubrahan ko yata sa bugbog."

"Walang hiya ka binugbog mo siya?"inihampas ko ang mga kamay sa dibdib nito.

Natawa Naman ito sa naging reaction ko.

"Nagpabugbug eh, Di binugbog ko." kibit balikat na Saad nito.

Hay naku Naman. Ano bang pumasok sa isip nito at Nagpabugbog. Nailing Naman si Maikang na patingin sa akin.

"Ako na magdadala ng pagkain niya." sabi ko rito."Naku Melik pag may nangyari kay Marco lagot ka talaga sa akin." Saad ko rito dinuro duro ko pa ang mukha nito.

Napalakas ang tawag nito. Kain is talaga ang hinayupak na ito. Marami ng kasalanan itong Melik na ito sa akin.

"Kung si Marco isang Monster ikay Naman parang dragon bagay nga talaga kayo." palatak nito ng hindi tumitigil sa pagtawa. "Walang mangyayari sa Marco mo, matibay buto noon." pahabol nito.

Napailing na lang akong iniwan ito. Napasunod Naman ng tingin si Maika sa akin.

**

Nasa harap na ako ng pinto ng kwarto ni Marco. Bitbit ang pagkain niyang nakalagay sa tray. May tubig at Gamot rin akong dala.

Kumatok ako ng pinto pero walang sumagot galing sa loob. Pinihit ko ang door nub. Dahan dahan Kong binuksan ang pinto. Nakita ko si Marco nakahiga sa kama nito at nababalot ng kumot niya.

Pumasok ako at inilapag ang try sa mesa. Iginala ko ang paningin sa kwarto nito. Wala paring pagbabago. Napadako ang paningin ko kay Marco at nilapitan ko ito. Sinalat ko ang noo nito ng kamay ko.

Napakainit niya. Tinitigan ko itong Mabuti namamaga ang mukha nito.

Bwesit na Melik anong ginawa niya sa gwapong mukha ng Marco ko.?

Napapasong tinanggal ko ang kamay ng umungol ito at biglang napatuwid ako ng tayo.

"Lucy. I love you. baby." nagdidileryong sabi nito. Nakapikit parin ang mga mata.

Tama ba ang narinig ko. Mahal ako ni Marco? Hindi ko namamalayang napatulo ang luha Kong nakatitig lang dito.