Soldiers Billionaires Heir

Chapter 17

Lucy

"Marco." tanging naiusal ko sa narinig sa pagdidiliryo nito.

Napatakip ako ng bibig ko. All this time mahal pala talaga ako ni Marco pero bakit hindi niya sinasabi sa akin. Kung mahal niya ako bakit may Jessa parin ito?

Umungol ito. Napayuko ako at ginising siya.

"Marco.Marco wake up. Kumain ka muna at inumin mo itong gamot na dala ko oh."

Umungol uli ito. "Lu.. Lucy? What.. What are you doing here?" nahihirapang tanong nito.

"May sakit ka, kaya ako nandito. I want to take care of you." na paupo na ako sa tabi nito sa kama.

"Si.. Sinong nag sabi sayo?" tanong nitong nag pupumilit bumangon.

"Dahan.. Dahan, wait alalayan kita. Si Melik ang nag sabi sa akin."

"Walang ya talaga ang Melik na iyon." sabi nito. Isinandal ko ito sa headboard ng kama nito.

Napahinto ako sa ginagawang pag-alalay dito ng bigla niya akong kabigin sa batok at yakapin. Dama ko ang in it ng katawan nito.

"Marco?" tanging nasambit ko. Napayakap narin ako dito ng mahigpit at napapikit. Miss ko na kaya ito.

"I'm sorry baby. I'm really really sorry." hinging tawad nito. Yugyug ang mga balikat.

Umiiyak si Marco? Bakit? Naliluto na ako. Sinubukan kong tanggalin ang braso nito sa pagkakayakap sa akin pero maslalo itong humigpit.

"Don't move just stay. Stay here with me tonight." pakiusap nito.

"Marco? Kumain ka kaya muna.Kailangan Mong uminom ng Gamot napakainit mo." sabi ko rito.

Nag-aalinlangan itong bumitaw. Nang lumuwag ang pagkakayakap nito saka ako kumilos para kunin ang pagkain. Nakasunod lang ang namumungay nitong tingin sa akin.

Umupo ako ulit sa tabi niya. Nilituan ko ito ng chicken soup. I abot ko iyon sa kanya pero hindi ito kumilos. Kaya nagdecide akong subuan ito.

Nasa tapat na ng bibing nito ang kutsarang may sopas hindi nito ibinuka ang bibig. Nana tiling nakatitig lang ito sa akin.

"Will you wait for me, baby?" tanong nito sa akin.

"Wait?" nagtataka Kong tanong rito. Tama rin bang narinig ko he call me baby?

Hindi ito sumagot. Kinain na nito ang laman ng kutsara. Nagtataka at naliluto ako sa mga sinasabi at ipinapakita ni Marco sa akin.

Nang maubos nito ang sopas tumayo ako para kunin ang Gamot nito pero hinawakan ako nito sa braso.

"Stay, just stay and don't move. Baby please." paki usap nito.

Umupo ako ulit sa tabi nito. Inilapag ko ang mangkok sa maliit na table sa tabi ng kama. Kinabig uli ako ni Marco para yakapin. Isinubsob pa nito ang ulo sa leegan ko.

"Sandali Marco, uminom ka muna kaya ng Gamot. Mainit ka oh." sabi ko rito. Nanunuot na kasi ang init nito sa balat ko. Umiling lang ito at maslalong Isinubsob ang mga ulo sa leeg ko na animoy mawawala ako sa ano mang Sandali.

Nanatili kami sa ganoon position hanggang dumilim. Ni hindi ko na nagawang bumalik sa cafeteria.

Napatingin ako rito ng kumalas ito sa akin at ikinulong ang mukha ko sa malapad na palad nito.

"Umuwi ka na sa inyo, stop doing this, and move on with your life without me." matiim na paki usap nito.

"Ba...bakit? Marco hindi kita maintindihan."nalilito Kong sagot.

" We will never be together. Okay. Just go and don't come back. I don't like seeing you hurt because of me."

"Marco, bakit?"

"I'm getting married. Kaya umalis kana. Habang kaya ko pang pigilan ang sarili ko. I don't want to ruined our plan because of you."

"No,hindi ako lalayo sayo." na iiyak ko ng sabi. Wala na ba talagang pag-asa na maging kami?

"Baby, please. Nakikiusap ako sayo."

"Kailan ang kasal mo?" walang buhay Kong tanong.

"At the End of this month. Two weeks from now." kumalas ng sagot nito at napatitig sa kawalan.

Kagat labi Kong pinipigilan ang maiyak.

"Be my boyfriend for two weeks Marco." walang gatol Kong sabi rito.

Nabigla ito at napalingon sa akin.

"Are you crazy? Hindi ko pweding gawin sa iyo yun. Your special and your very important to me."

"Kung importante ako, then iparamdam mo sa akin na mahal mo ako kahit sa loob ng dalawang linggo lang. Then after that, sige lalayo na ako Kong iyon ang gusto mo." lakas loob Kong sabi kahit kinukutkut ako ng aking kalooban na subrang nasasaktan.

"Are you sure about that?" nag-aalinlangang tanong nito at mukha g hindi sang-ayon sa gusto kong mangyari.

Tumango ako rito at mapusok ko itong hinalikan. Hindi ito tumugon. Alam Kong hindi ako marunong humalik at pinipilit ko lang ang sariling ayusin ang paghalin dito. Kinalas ako nito sa masuyong hinaplos sa pisnge.

"Your so beautiful, baby. I really hate myself looking at you begging for my love that actually yours." malungkot na Saad nito.

Napabuntong hininga ito. Pinahid nito ang luha Kong kanina pa kumakawala sa mga mata ko.

Bakit ganoon nasaakin na ang lahat pero bakit ang damot ng pag-ibig sa akin. Bakit hindi kami pwede ng taong mahal ko at mahal ako. Iyong tipong pinagtagpo pero hindi itinadhana.

Napahagolhol akong napayakap kay Marco. Lulubosin ko na ang dalawang linggong single pa ito at makasama pa kami.

I promise myself dati titigil lang ako sa kahahabol sa kanya if his married I think ito na iyon. Kahit na isip ko na iyon dati pero hindi ko maiwasang masaktan. Masakit Pala talaga ng higit pa sa inaasahan ko.

"Shhh...stop crying baby." sabi nito. Kinalas ako at masuyong hinalikan sa mga labi. Dahan dahan lang iyon na tila nag-ingat. Animoy isa akong baba saging cristal na dapat ingatan.

Pinaghiwalay nito ang aming mga labi at pinagbunggo ang mga ulo namin.

"Claim me Marco." paki usap ko rito.

Napangiti ito at umiling.

"Even though i want to hindi ko parin gagawin. Gusto Kong malinis ka parin sa taong mapapangasawa mo. Ganyan kita ka mahal Lucy." Mahinang sabi nito. Tuluyan ng tumulo ang luha nito.

"Mahal mo ako? Totoo?" Masaya pero na iiyak Kong tanong.

"Oo, noon pa. Noon pa baby. Pero ayukong gamitin mo iyon na reason para guluhin kami ni Jessa ika kasal na kami." sabi nitong tinitingnan ang reaction ko.

"Oo pangako. You will agree to be my boyfriend for two weeks before you getting married, right?."

"As you wish baby. I want you to be my Girlfriend. Kung pwede lang forever gagawin ko but I can't."

"Its okay, I will treasure that kahit sa maikling panahon lang.

" Stay here with me tonight will you?"

Tungango ako rito bilang pagsang-ayon sa gusto nito. Tumayo ako para kunin ang Gamot niya at pinainum ito. Umayos at patagilid itong nahiga. Hinila ako nito sa kamay para tumabi ako ng higa sa gilid. Inunan ko ang ulo sa braso nito niyakap niya ako ng mahigpit at sabay kaming nakatulog.