Tricked (COMPLETED)

Article 1 - Section 9

"What the hell Forbes! What was that for?!" tiim ang bagang na tanong ni Achi habang hawak ang pangang nasuntok.

Akma akong lalapit sa kanya para sana tulungan siyang tumayo ng bigla akong hatakin ni Kuya palapit sa kanya. He was holding my wrist tightly to the point that it was actually starting to hurt.

"You stay there, Febe!"

"Kuya, what's wrong with you?!"

Galit na bumaling siya sakin at sinabihang manahimik. My face contorted as I felt the increasing pain on my wrist. Nang bumaling ako kay Achi ay nakatingin na siya doon bago niya sinalubong ang mga tingin ko. Nakita ko ang pag dilim ng ekspresyon sa kanyang mukha.

"Forbes, you're hurting your sister." mahinahon pero mariin na saad niya kay Kuya.

"Stop acting like you care! Ano takot ka ba na agawin namin ang mana mo?" nang gagalaiting sumbat ni Kuya na ikinakunot ng noo ni Achi.

"Ano bang pinagsasabi mo? Bitawan mo nga muna si Febe!" iritadong sigaw niya na isinawalang bahala lang ni Kuya.

"Kuya..."

"Tigilan mo na yang arte mo Achilles! Don't tricked us by acting like a goddamn protective brother! Hindi ka namin kapatid!" pareho kaming natigilan ni Achi sa huling sinabi ni Kuya.

"What are you trying to say?" kita ko ang pagbalatay ng sakit sa mga mata ni Achilles habang tinatanong niya si Kuya. Gustong gusto kong lumapit sa kanya pero kahit anong pilit kong pagkawala sa hawak ng kapatid ko ay hindi ko magawa.

Hindi sumagot si Kuya sa tanong niya at nakipagtagisan lang ng tingin.

"Money? Inheritance?" sarkastikong tawa ang sunod na narinig mula kay Achi matapos niyang sabihin ang dalawang salitang iyon.

"Really Forbes? Ganoon ba talaga kababa ang tingin mo sakin?" masama ang loob na saad niya, nananatili lang na nakatingin si Kuya sa kanya at hindi sumasagot.

Frustrated na napahilamos sa mukha si Achi at pinadaanan ng kamay ang buhok bago tiim ang bagang na hinarap kaming muli.

"You know what? You're an asshole! Alam mo ba kung bakit tutol na tutol ako? Kasi iniisip ko ang iisipin mo! You've been working so hard to keep your family's legacy, tapos ano? Papalitan ng parents ko ang apelyido niyo? For what? For –" natigilan siya ng makita akong mariing umiiling habang naiiyak na.

Alam ko ang sasabihin niya. Hindi man niya sabihin ay alam ko na ang isa sa mga rason kung bakit nagdesisyon sina Tita Tracy ng ganoon.

It was because of me.

His parents probably knew whatever this is between us.

And I can't let my brother know about that.

At least not now kung kalian sobrang gulo pa ng sitwasyon naming lahat. Hindi pa nga kami tuluyang nagkaka ayos tungkol kay Kieth at ayokong mas lumala pa ang away naming magkapatid at nilang dalawa dahil samin.

"Tang-ina." malutong na mura niya bago iniwas ang tingin sakin at mariing pumikit.

"You know what? Forget it! Hindi ko inakalang ganito pala ang tingin mo sakin." he said before giving me a quick glance. He rode his car and quickly maneuvered to leave.

Sapilitan kong hinablot ang kamay ko mula sa hawak ng kapatid. Unlike kanina ay mabilis niya lang iyong binitiwan bago ako hinarap at akmang magsasalita ng unahan ko siya.

"You messed up, Kuya. Big time." mariin kong saad sa kanya bago tuluyang pumasok na bahay at dumiretso sa kwarto ko.

"Pia, may number ka ni Kuya Achi?" nahihiya kong tanong kay Pia after debating with myself for the nth time.

Napaangat ng tingin si Pia mula sa librong binabasa niya.

"Hindi pa binabalik ng kuya mo phone mo?" tanong niya habang kinukuha sa bag ang cellphone niya.

Agad naman akong umiling bilang sagot sa tanong niya.

My brother and I are still having a cold war. Hinahatid parin niya ako sa umaga at sinusundo after class but we don't talk to each other. Hindi parin ata naauplift ang pagkakagrounded ko.

I thanked her after I received her phone at tumayo mula sa inuupuan naming bench dito sa field. Naglakad ako palapit sa may puno na hindi kalayuan sa pwesto namin ni Pia kanina.

I searched for his contact number and immediately dialled it. It took three rings before he answered.

"Hello? Pia?" halos maluha ako ng marinig ko ang boses niya.

"It's been a week." natahimik ang kabilang linya ng magsalita ako.

"Febe?"

"Febe, baby is that you?" nakagat ko ang labi ng marinig ang pamilyar na tawag niya sakin.

Baby

Mula pagkabata ay madalas na niya akong tawagin ng ganoon, pero ngayon ko lang ata napansin ang kakaibang sensasyong dulot noon.

"I miss you."

"I miss you too."

"Where were you?" tanong ko habang pilit na tinatago ang pagtatampo sa boses ko.

"I'm sorry, I got busy."

"Busy with what? Girls?" napasapo ako sa noo ng dirediretso ang paglabas ng mga salitang iyon sa bibig ko. I heard him laugh.

"With school. I was busy with school." pagtatanggol niya sa sarili habang natatawa parin.

"Can I see you? Or are you mad at me too?"

"Why would I be mad at you?" naiimagine ko ang pagkakakunot ng noo niya sa tono palang ng boses niya.

"Because my brother is an asshole."

"Language. Lady."saway niya na inirapan ko lang.

"I'll fetch you later."saad niya matapos ng maikling katahimikan sa pagitan naming dalawa.

"Really?" tuwang tuwa kong tanong pero napasimangot muli ng maalalang susunduin rin pala ako ni Kuya.

"But Kuya's gonna fetch me too!" reklamo ko sakanya na umani ng malutong na tawa.

"I'll take care of that. I'll see you later?" malambing niyang saad.

"Yeah. I'll be waiting."

"Sorry, kanina ka pa?" I asked slightly panting from running all the way from my last class to the parking lot.

"Why did you run?" he asked back with his brows furrowed.

May kinuha siya sa backseat. I saw him holding a handkerchief and then he wiped the sweat on my forehead with it.

He scolded me while he was busy wiping my face.

I was busy too. Staring at his face.

Wala akong maintindihan sa sinasabi niya. All I can see is the opening and closing of his lips.

"Are you even ---" natigilan siya ng bigla kong halikan ang mga labi niya.

I stared at him softly with a smile plastered on my face.

"I don't want you to wait." natawa siya sa sinabi ko.

"Ang tagal ko ng naghihintay, a few minutes more is nothing." Ani niya bago umayos ng upo sa driver's seat.

Nanlaki ang mga mata ko sa narinig.

"Really? How long? Akala ko..." I trailed off, thinking since when I started to have feelings for him too.

"Hmmm... 20 years." Mabilis na napabaling ang ulo ko sa direksyon niya ng marinig ang sagot niya.

"But I'm 20!" gulantang kong sagot.

"Exactly. The first time I carried you in my arms..." saad niya sabay baling sakin ng nakangiti bago muling binalik ang tingin sa daan.

"You already took my heart." napa-iwas ako ng tingin ng maramdaman ang pag-iinit ng magkabila kong pisngi. I bit my bottom lip and glared at him when I heard him chuckled.

"You're a liar! Ang dami dami mong babae!" sumbat ko sa kanya. He shrugged his shoulders and displayed a playful smirk.

"You're offlimits, Febe. Bro code you know? What do you expect me to do? Of course I tried to forget about my feelings for you."

Napabuga ako ng hangin ng maalala ang kapatid.

"Then what's this?" pabulong kong tanong. Sa sobrang hina ay hindi ko alam kong narinig niya ba. Sandali siyang tumingin sakin bago ko naramdamang bumagal ang andar ng sasakyan bago ito tuluyang tumigil sa gilid ng daan.

"The moment you told me you love me? I lost it." hindi siya nakatingin sakin ng sabihin niya yun. He was just staring ahead.

"Pakiramdam ko kayang kong harapin ang galit ng lahat. Wala na kong pakialam kong mapatay man ako ng kuya mo, all I wanted that time is to hear you say it, again and again." nakita ko ang paghigpit ng hawak niya sa manubela. He bit his bottom lip before he shifted his attention towards me.

He stared at me for a while, he unlocked his seatbelt without taking off his eyes on me.

Nang tuluyang matanggal ang seatbelt ay linapit niya ang sarili sakin. He cupped my face using his two hands.

"I am in love with you, Febe. So much that it makes me crazy." he was talking while looking straight in to my eyes. Sa sobrang lapit namin ay nakikita ko na ang repleksyon ko sa magaganda niyang mga mata.

I felt my heart beat so fast when his gaze move from my eyes to my lips.

"Achi..." wala sa sarili kong tawag sa kanya na agad na nakakuha ng atensyon niya. I saw something ignited in his eyes.

This is the very first time I called him with his name in front of him, ng walang kuya.

"f**k Forbes. f**k family. f**k those f*****g rules. I only want you, Febe. Just you. "He said before our lips finally meet once again.