Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na kaharap ko na ngayon ang tatay ko na hindi maalis ang tingin sa akin.
"Hindi ako makapaniwala na makakaharap kita ngayon Madeline." Ramdam ko ang kaba sa boses niya, napatingin ako sa kanya kaya pala lagi nilang sinasabi na may lahi ako.
Dahil ito sa lalakeng nasa harap ko sa kanya ko namana ang halos lahat ng feature ko, ang hazel nut niyang mga mata, ang matangos niyang ilong.
"I'm so sorry for your lost hija." Mahina niyang turan kaya napatingin ako sa kanya.
"Hindi pa naman kami nakakasiguro na wala na sila kaya hindi pa kami sumusuko." Madiin kong sagot sa kanya kaya napahawak siya ng batok.
"Salamat po kasi hinanap niyo ako." Patuloy ko pa na tuluyan ng bumagsak ang luha sa mga mata.
"Hinanap ako ng asawa mo at ilang buwan na an
