— Dobrze, że się spotkaliśmy. Mamy okazję, by się pożegnać. Zdecydowałem się wyjechać.
— Wybieracie się w podróż?
— Tylko ja.
— I zostawisz taką ładną kobietę samą?
— Ona tylko mnie odprowadza.
— Chcesz odlecieć srebrzystym ptakiem?
— Wzbiję się w powietrze i opuszczę osadę.
— Coś mi się wydaje, że stanie się inaczej.
— Widzisz moją przyszłość? Kiedyś wywróżyłaś mi, że stanę się posiadaczem tartaku.
— To będzie później. Tymczasem twoje miejsce jest w kuźni.
— Oj babciu, babciu, twoje życzenie nie spełni się. Już pewnie nigdy się nie zobaczymy.
— Nie jest to życzenie, ani też wizja. O tej porze roku muchomorów nie ma. A mówię o tym, co właśnie widzę słabym wzrokiem.
— Co takiego zauważyłaś? – zapytał łagodnym głosem.
— Twój samolot, który właśnie wzbija się ponad lasem.
Powiet
